فرمانروای چین، شی جینپینگ، شاگرد تاریخ است. البته نه تاریخ به معنای رشتهای از رویدادها که یکی پس از دیگری اتفاق میافتند، بلکه تاریخ بهشکل برجسته؛ «از آن نوع تاریخ کلان و پرطمطراقی که فیلسوفان و دانشجویان معتاد دربارهاش بحث میکنند.»
آقای شی گفته است که تاریخ بر اساس برخی «قوانین» مارکسیستی پیش میرود و در مسیر رسیدن به کمونیسم، از مراحلی میگذرد. او اغلب به «دگرگونیهای عظیم بیسابقه در یک قرن گذشته» اشاره میکند و میگوید بشریت به آستانۀ تاریخی تازهای رسیده است.
احتمالاً ایدهٔ این دگرگونیهای عظیم متعلق به خود آقای شی نیست. به احتمال بسیار زیاد، مبتکر آن وانگ هونینگ است؛ چهارمین رهبر بلندپایۀ حزب کمونیست و ایدئولوگ غیررسمی آن (احتمالاً او نویسندۀ «اندیشۀ شی جینپینگ» نیز هست که همۀ کادرهای حزبی باید آن را بخوانند).
آقای وانگ که زمانی استاد علوم سیاسی بود، در میان مردان خاکستریرنگ رأس حزب، چهرهای متمایز به شمار میرود. او تنها کسی است که مشاور ارشد سه رهبر متفاوت بوده است. اگرچه نقش رسمی و علنی او فقط ریاست یک نهاد مشورتی فاقد قدرت اجرایی است، در کمیتههای تدوین کنندۀ تصمیمات مهم حضوری همیشگی دارد.
بنابراین، وقتی در سوم نوامبر، پیپلز دیلی، بلندگوی حزب، هشدار تکاندهندهای را به قلم آقای وانگ منتشر کرد، حتماً مقامات چینی متوجهاش شدهاند: حزب بهجای هدایت مسیر تاریخ، در معرض این خطر قرار دارد که خود به قربانی تاریخ تبدیل شود. آقای وانگ در این مقاله به شرح عبارتی تازه پرداخت که آقای شی در اواخر اکتبر، در نشست کمیتۀ مرکزی حزب مطرح کرده بود. این عبارت، «سه امر حتی هراسانگیزتر» است (که بیتردید آن هم ابتکار خود آقای وانگ نیز بوده است). این اصطلاح به چالشهای فزایندهای اشاره دارد که به باور رهبری حزب، در زمینۀ تأمین امنیت ملی، تداوم اصلاحات و ثبات، و حفظ خلوص ایدئولوژیک با آنها روبهرو است. …


دانلود از کافه بازار




































































































