پس‌ از انتشار اخباری مبنی بر احتمال بازگشت چند خواننده لس‌آنجلسی به ایران، برخی منابع مطلع، این خبر را به کلی مردود اعلام کردند.

علت اصلی تکرار چندباره تمایل خواننده‌های لس‌آنجلسی به ایران و عدم‌تحقق آن به ساختار مبهم، پیچیده و پشت‌پرده مجوز فعالیت‌های فرهنگی و هنری در کشور برمی‌گردد.

«دوست دارم قبل از مرگم در ایران باشم» و «می‌خواهم به ایران برگردم»؛ این دو جمله پرتکرارترین حس خواننده‌های لس‌آنجلسی نسبت به وطن‌شان بوده که در دو دهه اخیر بارها در موقعیت‌های مختلف با بغض و دلتنگی به زبان آورده‌اند.

«دوست دارم قبل از مرگم در ایران باشم» و «می‌خواهم به ایران برگردم»؛ این دو جمله پرتکرارترین حس خواننده‌های لس‌آنجلسی نسبت به وطن‌شان بوده که در دو دهه اخیر بارها در موقعیت‌های مختلف با بغض و دلتنگی به زبان آورده‌اند.

دو دهه است که این خوانندگان لس‌آنجلسی علاقه خود را برای بازگشت به ایران ابراز کرده‌اند، اما تاکنون موفق به تحقق این آرزو نشده‌اند.

دههٔ ۹۰ را می‌توان «عصر انفجار پاپ ایرانی» نامید. تعداد خوانندگان چند برابر شد، تنظیم‌ها کاملاً مدرن و الکترونیک شدند، موزیک‌ویدیوها حرفه‌ای و سینمایی شدند و پاپ به مهم‌ترین صنعت موسیقی ایران تبدیل شد. و موسیقی پاپ از حاشیه به متن آمد، فروش میلیونی آلبوم‌ها و کنسرت معنادار شد و برای اولین بار خوانندگان …