زیمل معتقد بود انسان مدرن در «تراکم تحریکات» زندگی می‌کند؛ جهانی‌که در آن ظاهر، نخستین و آسان‌ترین کد برای جلب‌توجه است. در چنین شرایطی، بدن واقعی که حامل نشانه‌های طبیعی و گاه ناهماهنگ زیستی است، در رقابت با بدن‌های صیقل‌خورده و استانداردشده شکست می‌خورد.