در این مطلب آمده است: این مقاله در ۷ آگوست ۲۰۱۰ (۱۶ مرداد ۱۳۸۹) در صفحه اول گاردین منتشر شد و حساسیت بینالمللی را برانگیخت: سیاستمداران غربی خواستار آزادی این زن شدند و ایران تحت فشار دیپلماتیک چندین کشور قرار گرفت.
سخنگوی وزارت امور خارجه روسیه یادآور شد که کمالی دهقان روزهای اخیر اعلام کرده است که مصاحبه اختصاصی با سکینه آشتیانی، هرگز انجام نشد و وی کل مطلب را جعل کرد؛ مطلبی که یک داستان کاملاً دروغین بود.
وی خاطرنشان کرد: با وجود اذعان نویسنده این مطلب به جعلی بودن آن، این مقاله همچنان در وبسایت گاردین در دسترس است.
زاخارووا در ادامه به یادآوری وضعیت تحولات زمان نگارش این مطلب جعلی پرداخت و نوشت: این مصاحبه (جعلی) در زمان فشار حداکثری بر ایران منتشر شد؛ در سال ۲۰۱۰، شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه ۱۹۲۹ را تصویب کرد و شدیدترین تحریمها را تا به امروز اعمال کرد.
سخنگوی وزارت خارجه روسیه تصریح کرد: غرب برای توجیه اعمال تحریمها (علیه ایران) به یک داستان احساسی نیاز داشت. این داستان فوراً در رسانههای جهانی پخش شد و به استدلالی برای همه فعالان متخاصم با ایران تبدیل شد.
زاخارووا یادآور شد: این نخستین بار نیست که «سعید کمالی دهقان» اعتراف میکند که هنگام کار برای رسانههای غربی، مجبور به شرکت در کمپینهای تبلیغاتی ضد ایرانی شده است.
وی تصریح کرد: این فیلم که نمادی از مستندسازی خشونت دولتی تلقی میشد، توسط نویسنده سابق آن به عنوان تبلیغات ضد ایرانی رد شد.
سخنگوی وزارت امور خارجه روسیه با تأکید بر اینکه «در مورد دروغهای غربی، اعتراف دهقان به هیچ وجه اولین افشاگری نیست»، یادآور شد: در اکتبر ۱۹۹۰ (مرداد- تیر ۱۳۶۹)، یک دختر ۱۵ ساله کویتی به نام نیره در برابر کمیته کنگره ایالات متحده شهادت داد؛ او در حالی که گریه … …
