مسئله فقط برگزاری یک رویداد یا استقرار چند سازه نیست، بلکه چگونگی صیانت از منظر و هویت اثری است که جایگاه آن فراتر از یک فضای معمول شهری است.
تجربه آسیبهای گذشته به این مجموعه نیز نشان میدهد که مداخلات نسنجیده میتوانند پیامدهایی ماندگار داشته باشند؛ موضوعی که ضرورت نظارت میراث فرهنگی و روشن بودن ضوابط استفاده از عرصه و حریم برج آزادی را دوچندان میکند. ایسنا در گفتوگو با احمد محیططباطبایی، تهرانپژوه و از چهرههای شناختهشده میراث فرهنگی، این موضوع را بررسی کرده است.
احمد محیططباطبایی، درباره استقرار این سازهها در میدان آزادی و حریم برج، به ایسنا گفت: برج آزادی که پیش از انقلاب با نام برج شهیاد شناخته میشد، یکی از معدود بناهایی است که پس از ساخت در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. این برج از چنان ظرفیت و جایگاهی برخوردار است که با تغییر نام از شهیاد به آزادی، به یکی از نمادهای انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی تبدیل شد و همچنان این جایگاه را حفظ کرده است.
محیططباطبایی با اشاره به جایگاه ملی و بینالمللی برج آزادی ادامه داد: این بنا در ردیف برجهای مهم ایران و جهان قرار دارد و به یکی از نمادهای شناختهشده کشور تبدیل شده است؛ بهگونهای که هنگام معرفی ایران در بسیاری از مراجع و فضاهای گردشگری، نام و تصویر برج آزادی در کنار تخت جمشید قرار میگیرد. این موضوع نشاندهنده اهمیت و ظرفیت بالای این مجموعه است. …


دانلود از کافه بازار


