از محله «عودلاجان» تا میراث قدرت
وقتی از مسیر پر پیچ و خم کوچههای محلات قدیمی تهران، از جمله ناصرخسرو در منطقه ۱۲ عبور میکنیم، با بافتی روبهرو میشویم که تاریخ در هر سنگش رخنه کرده است. این خانه، در قلب محلهای که در گذشتهها با نام «عودلاجان» شهرت داشت، قرار گرفته است.خانه امام جمعه، دقیقاً در خیابان ناصرخسرو، پایینتر از میدان امام خمینی (ره) روبهروی وزارت اقتصاد و دارایی، در کوچه امام جمعه پلاک ۱۳ قرار دارد. این بنا (که گفته میشود ساخت آن به دوره قاجاریه و به سالهای ۱۲۸۰ هـ. ق تا ۱۳۰۰ هـ. ش میرسد) از آثار نفیس دوره قاجاریه و بازمانده از نیمه دوم قرن سیزدهم هجری قمری است.
اما داستان مالکیت آن، به نوعی داستان جابهجایی قدرت است. این عمارت، در ابتدا خانه «میرزا آقاخان نوری»، صدراعظم ناصرالدینشاه بود؛ کسی که نامش با قدرت و گاه با غضب در تاریخ ثبت شده است. اما بعدها و پس از مغضوب شدن صدراعظم ناصرالدینشاه، «حاج سید ابوالقاسم امام جمعه» این بنا را خرید. حاج سید ابوالقاسم، که نوه «معیرالممالک» بود و با دختر مظفرالدین شاه ازدواج کرده بود، این بنا را به نمادی از جایگاه اجتماعی و مذهبی تبدیل کرد. از اینجا است که نام «خانه امام جمعه» بر این عمارت نشست؛ نامی که همزمان با اصالت و با قدرت گره خورده است. او از اواخر حکومت محمدشاه قاجار تا چندی بعد از مشروطه، منصب امامت جمعه و جماعت تهران را بر عهده داشت.
وقتی «رانت» جای «تخصص» را میگیرد …


دانلود از کافه بازار





