یسپر کول، مدیر متخصص در گروه مونکس، با اشاره به هدف بازدارندگی در بازار گفت: «وزارت دارایی ژاپن و خزانهداری آمریکا با موفقیت ین را به یک سلاح تبدیل کردهاند.»
به گفته او، این مداخله فراتر از مدیریت متعارف بازار ارز بود، زیرا ۲ کشور بهصورت هماهنگ از ترازنامههای دولتی خود برای تأثیرگذاری بر روانشناسی بازار استفاده کردند.
او افزود: «وقتی ۲ قدرت بزرگ حاکمیتی، داراییهای ملی روزبهروز کمیابتر خود را بهصورت هماهنگ و برای هدفی مشترک به کار میگیرند، بازارها ناگزیرند به آن توجه کنند.»
این مداخله هماهنگ، نخستین عملیات مشترک آمریکا و ژاپن برای خرید ین از سال ۱۹۹۸ و نخستین مداخله هماهنگ ۲ کشور از زمانی بود که گروه هفت پس از زلزله سال ۲۰۱۱ برای تضعیف ین وارد عمل شد.
کول همچنین به آنچه از نظر او نشانهای بیسابقه از حمایت سیاسی است اشاره کرد: «واشنگتن و توکیو با ترکیب پشتیبانی سیاسی و قدرت مالی، تلاش کردند هزینه شرطبندی علیه ین را افزایش دهند؛ به این ترتیب که ۲ ترازنامه حاکمیتی را در سوی مقابل این معامله قرار دادند.»
اسوار پراساد، استاد دانشگاه کرنل، این اقدام را بیشتر حرکتی دفاعی میداند، اما معتقد است این عملیات در عین حال نشان میدهد سیاست ارزی بیش از پیش با مسائل ژئوپلیتیک درهم تنیده شده است.
پراساد گفت: «مداخله در بازار ارز آشکارا رنگوبوی ژئوپلیتیک پیدا کرده است»
دولت دونالد ترامپ ظاهراً تمایل بیشتری پیدا کرده تا از بانکهای مرکزی کشورهایی حمایت کند که آنها را همسو با اولویتهای آمریکا میداند. …
