زندگی در میانه بحران‌های مداوم، فشار شدید اقتصادی و سایه سنگین تنش‌های بیرونی، وضعیتی است که میلیون‌ها انسان هر روز با آن مواجه هستند. در این میان، بزرگ‌ترین آسیب، فرسودگی خاموشی است که این شرایط به ساختار درونی و سلولی بدن ما وارد می‌کند.

در اینجا مساله نه فقط وقوع جنگ، بلکه زندگی در سایه احتمال دایمی آن است. بخش بزرگی از جامعه هر روز با اخبار حمله، موشک، تنش نظامی، هشدارهای امنیتی، تحلیل‌های...

جامعه جنگ‌زده وارد چرخه‌ای می‌شود که در آن اضطراب باعث مصرف بیشتر اخبار می‌شود و مصرف بیشتر اخبار، اضطراب را تشدید می‌کند. این چرخه می‌تواند به فرسودگی روانی جمعی و شکل‌گیری نوعی «استرس مزمن انتظار فاجعه» منجر شود