قیمت طلا امروز




 مجید جعفری

 خبرگزاری همشهری‌آنلاین / ۱۴۰۵/۰۸/۱۳

رقصیدن به ساز مخاطبان در سالن های تئاتر خصوصی | وقتی آبدارچی جای بازیگر تئاتر را می گیرد| با فرهیختگی سالن ها پر نمی شود

این روزها اگر در شبکه‌های اجتماعی عبارت تئاتر آزاد یا تئاتر کمدی را جست‌وجو کنید با انبوهی از کلیپ‌های متنوع از رقص‌های مردانه، زن‌پوشی، شوخی‌های جنسی و زدوخوردهای نه‌چندان مؤدبانه روبه‌رو می‌شوید. درباره پدیده این نمایش ها گفت وگو با مجید جعفری کارگردان و پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون را بخوانید.
 رقصیدن به ساز مخاطبان در سالن های تئاتر خصوصی | وقتی آبدارچی جای بازیگر تئاتر را می گیرد| با فرهیختگی سالن ها پر نمی شود
این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش همشهری آنلاین، این ویترین نمایش‌هایی است که این روزها با بیش از ۵۰ عنوان در سالن‌های نمایش در تهران با بیش از ۱۹۰ هزار مخاطب ماهیانه اجرا می‌شوند. مخاطبان خاص می‌پرسند آیا تئاتر آزاد در پایتخت دچار سقوط آزاد شده است؟ برای بحث درباره این پدیده در حال گسترش با یکی از کارگردانان، بازیگران، مدیران فرهنگی و پیشکسوتان تئاتر سینما و تلویزیون ایران که نامش با تئاتر خصوصی در ایران گره خورده، صحبت کردیم. مجید جعفری که یک دهه پیش مدیر انجمن صنفی هنرمندان تئاتر آز ایران بوده و نزدیک به 14 سال ریاست تئاترشهر را هم برعهده داشته است.

سالن‌های کم، دانش‌آموختگان زیاد

بسیاری از سالن‌هایی که در سال‌های اخیر ساخته شده،‌ در نقاطی قرار دارند که تماشاگر به سختی می‌تواند به آنها دسترسی داشته باشد. مثل خاوران. بنابراین ساختمان می‌ماند و فرسوده می‌شود. از این طرف دیگر دانشگاه‌ها در گذشته حدود ۱۸ دانشجو را می‌پذیرفتند که درس می‌خواندند و بیرون هم جا و امکان کار برایشان وجود داشت. می‌دانستند چه عرضه کنند و بلد هم بودند چطور عرضه کنند.

تعداد هنرمندان سینما و تئاتر به طور کلی ۴ هزار نفر بود که الان به ۴۰۰ هزار نفر رسیده است. اصلا کسی فکر کرده که ۴۰۰ هزار وقتی از دانشگاه بیرون می‌آیند چه کار باید بکنند؟ این‌ها کار و امکانات سخت‌افزاری و نرم‌افزاری می‌خواهند که در اختیارشان هم نیست. بنابراین نقش آدم‌های محتاجی را دارند که جویای کارند، اما نمی‌دانند کجا باید کار پیدا کنند.

اعتقادی به ورود دولت ندارم

اگر به رسالت تئاتر توجه کنیم انسان‌ساز است. قرار است چیزی از روی صحنه به آن طرف انتقال پیدا کند، اما برعکس، از آن سوی صحنه به صحنه منتقل می‌شود. چون آن کسی که روی صحنه کار می‌کند، غم نان دارد. بنابراین همین وضعیتی به وجود می‌آید که می‌بینیم و به ابتذال کشیده می‌شود. …



 کانال تلگرام ویستا  دانلود از کافه بازار





چهارشنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۵ - 18 November 2026