قیمت طلا امروز




 مسجد

 سایت خبرآنلاین / ۱۹ ساعت قبل

منبر در قاب؛ دین به زبان شهروند

این روزها باز بحث کهنه‌ای تازه شده است: روحانیت و رسانه. افزایش حضور چهره‌های عمامه‌به‌سر در برنامه‌های گفت‌وگومحور تلویزیون، دست‌کم یک واقعیت را نشان می‌دهد: منبر از مسجد بیرون آمده و به قاب رسیده است. سؤال این است که این انتقال، فرصت است یا آفت؟
 منبر در قاب؛  دین به زبان شهروند
این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
مبلغ - رسانه، منبر نیست و مخاطب آن، مأموم نیست. این تمایز را باید جدی گرفت. خطابه با مخاطب مؤمن حرف می‌زند؛ رسانه با شهروند. اولی «شما» می‌گوید و دومی باید «ما» بگوید. وقتی منبری وارد استودیو می‌شود و همان لحن را ادامه می‌دهد، نتیجه نه تبلیغ دین است و نه گفت‌وگو؛ نوعی تک‌گویی است که کسی گوشش نمی‌دهد، مگر آن‌که از پیش ایمان آورده باشد. آفت نخست، تبدیل‌شدن دین به تک‌گویی است.

آفت دیگر، فروکاستن دین به چند گزاره تکراری است؛ چنان‌که گویی میراث هزارساله فقه و کلام، خلاصه شده در چند مسئله محدود و تکرارشونده. مخاطب امروز پرسش‌های دیگری دارد: عدالت، فساد، قدرت، آزادی و نسبت دین با زندگی روزمره. اگر پاسخ‌ها همیشه از یک جنس باشد، اعتماد از میان می‌رود.

آفت سوم آن است که روحانی در رسانه بیشتر شبیه سخنگوی یک جناح باشد تا وارث یک مکتب. عمامه اگر رنگ سیاسی بگیرد، هر سخنی که از زیر آن بیرون می‌آید، پیش از آن‌که شنیده شود، دسته‌بندی می‌شود. و دین، که باید بالاتر از جدال‌ها بایستد، در جدال‌ها فرو می‌رود.

اما آفت‌ها نیمی از قصه است. نیم دیگر، نیازهاست. نخست، آموزش. رسانه فن دارد؛ دوربین زبان دارد؛ تدوین معنا می‌سازد. کسی که سال‌ها بر منبر رفته، لزوماً نمی‌داند در برابر دوربین چگونه سخن بگوید. دوم، کار تیمی. یک روحانی تنها در استودیو، همان‌قدر آسیب‌پذیر است که یک گزارشگر بدون پشتوانه تخصصی. سوم، تنوع صدا. اگر از میان … …



 کانال تلگرام ویستا  دانلود از کافه بازار





چهارشنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۵ - 18 November 2026