ویرجینیا وولف معمولاً با رمان‌های «خانم دالووی» و «به‌سوی فانوس دریایی» شناخته می‌شود؛ اما بخش مهمی از جایگاه او در تاریخ ادبیات، مدیون جستارها و نقدهای ادبی‌اش است. وولف در این نوشته‌ها نه تنها به ارزیابی آثار و نویسندگان می‌پردازد، بلکه پرسش‌هایی بنیادین را مطرح می‌کند: چه کسانی امکان نوشتن دارند؟

به تازگی کتاب «در جست‌وجوی صدای زنان در ادبیات» گزیده مقالات ادبی و جستارهای ویرجینیا وولف با ترجمه سیدحسام فروزان از سوی نشر عینک منتشر شده است.

ویرجینیا وولف، در کنار رمان‌نویسی، یکی از مهم‌ترین جستارنویسان و منتقدان ادبی قرن بیستم بود؛ نویسنده‌ای که بسیاری از ایده‌هایش درباره ادبیات، هنر و خواندن را نخست در جستارهایش پروراند و سپس در رمان‌هایش به کمال رساند.

ویرجینیا وولف مدت‌هاست مورد تحسین دانشجویان ادبیات انگلیسی است، اما ۸۵ سال پس از مرگ، بینش او از دیوارهای کلاس درس فراتر رفته و به پدیده‌ای فرهنگی و غیرمنتظره تبدیل شده و اکنون به لطف مجموعه‌ای از اقتباس‌های پربیننده، مخاطبان تازه‌ یافته است.

وقتی صحبت از «اتاقی از آن خود» ویرجینیا وولف به میان می‌آید، ذهن به سوی جست‌وجوی استقلال زن در بندهای سنت و مدرنیته می‌رود. حالا یان سی‌یو، فیلمساز جوان چینی، این مفهوم کلاسیک را از دل ادبیات بیرون کشیده و به قلب چین معاصر آورده است.

وقتی صحبت از «اتاقی از آن خود» ویرجینیا وولف به میان می‌آید، ذهن به سوی جست‌وجوی استقلال زن در بندهای سنت و مدرنیته می‌رود. حالا یان سی‌یو، فیلمساز جوان چینی،