وی با اشاره به وضعیت آبهای زیرزمینی دشت مشهد، افزود: متاسفانه این توازن سالها است که در دشت مشهد برهم خورده است. عوامل ریشهای متعددی در شکلگیری این وضعیت نقش داشتهاند؛ از پایین بودن بهرهوری در بخش کشاورزی و رعایت نشدن الگو کشت گرفته تا استقرار برخی صنایع آببر که اساسا با توجه به شرایط آبی استان، احداث آنها منطقی نبوده است. البته باید تاکید کرد که بیشترین سهم مصرف آب در استان همچنان مربوط به بخش کشاورزی است و کشاورزی کمبهرهور یکی از عوامل اصلی فشار بر منابع آب به شمار میرود.
مدیرعامل و رئیس هیئتمدیره خانه همافزایی انرژی و آب خراسانرضوی با بیان اینکه مجموعهای از عوامل اقتصادی، سیاستی، مدیریتی و ساختاری در طول زمان موجب شدهاند که بهرهوری بخش کشاورزی کاهش پیدا کند، اظهار کرد: رعایت نشدن الگوی کشت و کشت برخی محصولات غیراقتصادی، موجب شده تا منابع آب و سایر منابع طبیعی هدر بروند.
فلفلانی با اشاره به تفاوت میان مفهوم مصرف و کاربرد در حوزه آب، تصریح کرد: آنچه شهروندان در بخش شرب و مصارف خانگی انجام میدهند، عمدتا در چارچوب مفهوم «کاربرد» قرار میگیرد، چراکه آبی که وارد منازل میشود در نهایت از طریق فاضلاب از چرخه مصرف خانگی خارج میشود. در بخش کشاورزی با مفهوم واقعی «مصرف» مواجه هستیم؛ بخشی از آب تبخیر میشود و بخش دیگری نیز در ساختار میوه، محصولات و زیست توده کشاورزی باقی میماند. بنابراین لازم است این تفاوت در محاسبات و سیاستگذاریهای آبی بهدرستی لحاظ شود.
وی با اشاره به وضعیت آبخوانها و فرونشست در خراسان رضوی، خاطرنشان کرد: وضعیت افت آبخوان و فرونشست، بر اساس نقشههای زمینشناسی و دادههای موجود، نشان میدهد که در برخی مناطق از جمله محدوده شاهنامه و بخشهایی از چناران، میزان افت آبخوان و بهتبع آن، فرونشست زمین بیشتر گزارش شده است.
مدیرعامل و رئیس هیئتمدیره خانه همافزایی انرژی و آب خراسانرضوی اضافه کرد: یکی از اقداماتی که باید در این زمینه اتفاق بیفتد و در حال حاضر نیز توسط سازمان مدیریت دنبال میشود، این است که هرگونه طرح توسعهای، اعم از طرحهای توسعه شهری و همچنین طرحهای توسعه صنایع و معادن، حتما دارای یک پیوست فرونشست باشد و یک نظام مدیریت ریسک نیز به این موضوع متصل شود. با متمرکزتر شدن فرایند صدور مجوزها و ایجاد امکان ردیابی و پیگیری موضوعات در سازمان مدیریت، مسئله با جدیت بیشتری در حال دنبال شدن است.
انتهای پیام
