استاد حوزه علمیه قم در تبیین جایگاه قرآن کریم در هدایت بشر تصریح کرد: کتاب الهی، کتاب ذکر و یادآوری است؛ خداوند متعال قرآن را نازل فرمود تا بشر را از وادی نسیان و غفلت بیرون بکشد و آینهای برای مشاهده حقایق عالم، بهویژه حقیقت مرگ و قیامت در برابر دیدگان انسان قرار دهد.
وی در بخش دیگری از سخنان خود به تفسیر واژه «غاشیه» پرداخت و اظهار داشت: غاشیه به معنای امر فراگیر است و اشاره به حادثه عظیم قیامت دارد؛ رویدادی که همه انسانها را در بر میگیرد و هیچکس را گریزی از آن نیست و قرآن در ترسیم فضای قیامت، جامعه بشری را به دو گروه متمایز تقسیم میکند؛ گروه نخست کسانی هستند که در دنیا تلاشهای بسیاری انجام دادهاند، اما در سرای باقی از این تلاش جز خستگی و فرسودگی، بهرهای نمیبرند.
حجتالاسلام کفیل با آسیبشناسی چرایی عدم بهرهمندی گروه نخست از اعمالشان، افزود: صرفِ مشغول بودن به کار و تلاش برای رستگاری کافی نیست. انسان ممکن است در زندگی دنیوی مشغلههای بسیاری داشته باشد، اما اگر این کنشها بر پایه موازین شریعت، اخلاص در نیت، معرفت قلبی و زیر چتر ولایت اهلبیت (ع) نباشد، وزن و ارزشی در میزان الهی نخواهد داشت.
این کارشناس علوم دینی در ادامه افزود: افرادی که اعمالشان بر پایه بدعت، بدون اخلاص یا فاقد معرفت است، همان کسانی هستند که در قیامت با ناکامی مواجه میشوند و حاصل عمرشان جز خستگی نخواهد بود؛ در نقطه مقابل، گروهی قرار دارند که با ایمانِ همراه با ولایتمداری و خلوص نیت، اعمال خود را وفق دستورات الهی تنظیم کردهاند و در نتیجه از دستاوردهای اعمال خویش بهرهمند و خرسند خواهند بود.
وی در بخش پایانی سخنان خود، با ارجاع به آیات پایانی سوره غاشیه، راهکار عملی برای خروج از گرداب غفلت را «تفکر» دانست و گفت: خداوند متعال برای بیداری انسان، او را به تأمل در شگفتیهای خلقت دعوت میکند. نگاهِ همراه با تفکر به پدیدههایی همچون شتر، برافراشته شدن آسمان، استواری کوهها و گسترده شدن زمین، دریچهای است که میتواند انسان را به درک قدرت لایزال الهی و تبیین هدف غایی خلقت برساند و او را از روزمرگی و غفلت نجات دهد. کد مطلب 6921435
