در واقع اعلام لیستهای تیم ملی دیگر نه یک رویداد اطلاعرسانی، که جلسهای برای پاسخ به همه ابهامات و سوالات و تلاش برای روشنگری و رفع ابهامات در مورد دعوت و عدم دعوت برخی بازیکنان شده است.
در حال حاضر تصمیمات سرمربی تیم ملی فوتبال ایران در مورد فهرست ۲۶ نفره -که اتفاقا لیست بهتری نسبت به اغلب فهرستهای امیر قلعهنویی در ۴ سال اخیر بود- با سوالات و ابهاماتی مواجه شده است:
* آیا غیبت مهدی قایدی به دلیل مصاحبه او با امیرحسین قیاسی و تعریف و تمجید از فرهاد مجیدی است؟
* اللهیار صیادمنش به چه دلیل در تیم ملی حضور ندارد و چرا درخشش او در لیگ لهستان منجر به دریافت بلیت سفر به ایران نشده است؟
* آیا علت عدم دعوت از علیرضا جهانبخش یا سامان قدوس مصدومیت است؟
* چرا به رغم بحثهای مکرر، جواد حسیننژاد بازهم جایی در جمع ملیپوشان ندارد؟
* دنیس اکرت پس از تجربه جامجهانی چرا دوباره در تیم ملی حضور دارد؟
* پروژه تغییر نسل تیم ملی چگونه پیش خواهد رفت و احتمالا کدام بازیکنان ممکن است به صف بزرگان غایب تیم ملی اضافه شوند؟
* آیا دعوت از احسان حاجصفی، شجاع خلیلزاده و رامین رضاییان ادامه دار خواهد بود و این سه بازیکن در پروژه کام ملتهای ۲۰۲۷ جایگاه امن در تیم ملی دارند؟
* در حالیکه روزبه چشمی مصدوم در جام جهانی حضور داشته، چرا پس از بازگشت به شرایط نرمال و انجام دو بازی خوب برای استقلال -به خصوص در دیدار مقابل السد- در تیم ملی حضور ندارد؟
* با بازگشت سردار آزمون و همچنین ظهور جوانانی مثل سحرخیزان، طاهری و شهرآبادی، معادلات خط حمله تیم ملی در آینده چگونه رقم خواهد خورد؟
این سوالات و بحثهایی درباره عدم حضور بازیکنان دیگری مثل میلاد محمدی، دانیال اسماعیلیفر، هادی حبیبینژاد، شهریار مغانلو، محمد … …
