آغا محمدخان قاجار حدود سال ۱۷۴۲ میلادی در استرآباد، گرگان امروزی، به دنیا آمد. او فرزند ارشد محمدحسنخان قاجار، رئیس ایل قاجار بود؛ اما دوران کودکیاش با یکی از تلخترین اتفاقات زندگیاش گره خورد.
در جریان درگیریهای سیاسی آن دوران، عادلشاه افشار او را به اسارت گرفت و دستور داد در کودکی اخته شود. عنوان «آغا» نیز به همین دلیل به او داده شد؛ لقبی که در آن زمان برای خواجگان بلندپایه دربار به کار میرفت.
پس از شکست و کشته شدن پدرش، آغا محمدخان مدتی در اختیار کریمخان زند قرار گرفت و حدود ۱۶ سال در شیراز زندگی کرد. کریمخان با او رفتاری نسبتاً محترمانه داشت و حتی در برخی روایتها آمده است که از هوش سیاسی و توانایی او در امور حکومتی استفاده میکرد. اما با مرگ کریمخان در سال ۱۷۷۹ میلادی، نامه ای از عمه آغا محمدخان به دست اش رسید و زمینه برای فرار او از حصار زندیه و بازگشت به قدرت و گردآوری نیروهای قاجار فراهم شد. آغاز جنگ برای رسیدن به تاجوتخت
آغا محمدخان پس از خروج از شیراز، برای متحد کردن شاخههای مختلف ایل قاجار و شکست مدعیان قدرت وارد سلسلهای از جنگها شد. ایران آن روزگار پس از سقوط صفویان و مرگ نادرشاه، سالها درگیر کشمکشهای داخلی و رقابت خاندانهای محلی بود.
او بهتدریج مناطق شمالی و مرکزی ایران را تحت سلطه خود درآورد، با بازماندگان زندیه جنگید و سرانجام در سال ۱۷۹۴ میلادی با شکست لطفعلیخان زند، آخرین فرمانروای مهم این سلسله، به حکومت زندیه پایان داد.
لطفعلیخان پس از شکست و خیانت حاکم بم به دست نیروهای قاجار افتاد. او شکنجه و مثله شد و سرانجام به دستور آغا محمدخان به قتل رسید؛ پایانی تلخ برای شاه جوان زند که در برابر قدرت رو به گسترش قاجار مقاومت کرده بود. کرمان؛ شهری که تاوان مقاومت را داد …

بازار





























































