ما امروز بیش از هر زمان دیگری به یکدیگر دسترسی داریم؛ اما آیا واقعاً به یکدیگر نزدیکتریم؟
صبح را با تلفن همراه آغاز میکنیم، در طول روز دهها پیام میخوانیم، صدها تصویر میبینیم، اخبار را دنبال میکنیم و بارها در شبکههای اجتماعی حضور مییابیم. بااینحال، گاهی حتی فرصت شنیدن حرف نزدیکترین آدمهای زندگیمان را نداریم.
این تناقض، نقطه آغاز تأملبرانگیز کتاب «ابر شکوفایی» نوشته نیکلاس کار است؛ نویسندهای که پیشتر با کتابهای «کمعمقها» و «قفس شیشهای» به نقد پیامدهای فناوری پرداخته بود. از وعده ارتباط تا واقعیت جدایی
نیکلاس کار در کتاب خود، با عنوان اصلی Superbloom: How Technologies of Connection Tear Us Apart، به سراغ یک تصور عمومی میرود: اینکه هرچه ابزارهای ارتباطی بیشتر و دسترسی انسانها به اطلاعات آسانتر شود، تفاهم، همدلی و نزدیکی اجتماعی نیز افزایش مییابد. اما آیا چنین اتفاقی افتاده است؟
کار نشان میدهد که فناوریهای ارتباطی، در کنار فرصتهای ارزشمندشان، گاهی نتیجهای معکوس دارند. ارتباطات سریعتر میشوند، اما لزوماً عمیقتر نمیشوند؛ اطلاعات بیشتر میشود، اما فهم و شناخت متناسب با آن افزایش نمییابد. توجه؛ کالای کمیاب عصر ارتباطات
یکی از مهمترین موضوعات کتاب، اقتصاد توجه است.
در جهانی که هر لحظه پیام تازهای برای جلب نگاه ما وجود دارد، توجه انسان به منبعی کمیاب تبدیل شده است. شبکهها برای نگهداشتن مخاطب رقابت میکنند و پیامهای هیجانی، جنجالی و تحریککننده معمولاً شانس بیشتری برای دیدهشدن دارند.
در چنین فضایی، فرصت تأمل کاهش مییابد. قضاوتهای سریع جای بررسی دقیق را میگیرند و واکنشهای فوری جای گفتوگو را. چگونه باورهای نادرست شکوفا میشوند؟
عنوان کتاب استعارهای معنادار دارد. ابرشکوفایی، به گسترش انفجاری و فراگیر پدیدههایی اشاره میکند که در شرایط مساعد، ناگهان تکثیر میشوند.
در جهان شبکههای اجتماعی، این پدیده میتواند درباره عقاید، شایعات، تعصبها و باورهای نادرست رخ دهد. …

بازار



































































