در زمان ترس یا اضطراب کودکان، برخی جملات و رفتارها می‌تواند احساس ناامنی و اضطراب آن‌ها را تشدید کند؛ از انکار ترس کودک گرفته تا تهدید، اجبار به صحبت یا پخش اخبار نگران‌کننده در خانه.

یک پژوهشگر حقوق کودک می‌گوید: حتی کودکانی که کیلومترها دور از میدان درگیری زندگی می‌کنند، ممکن است اضطراب جمعی را تجربه کنند. در جامعه ایران با وجود تجربه تاریخی جنگ، فشارهای اقتصادی و تغییرات اجتماعی، هر تنش جدید می‌تواند احساس ناامنی را تشدید کند و کودکان نخستین دریافت‌کنندگان این اضطراب باشند.

یک پژوهشگر حقوق کودک می‌گوید: حتی کودکانی که کیلومترها دور از میدان درگیری زندگی می‌کنند، ممکن است اضطراب جمعی را تجربه کنند. در جامعه ایران با وجود تجربه تاریخی جنگ، فشارهای اقتصادی و تغییرات اجتماعی، هر تنش جدید می‌تواند احساس ناامنی را تشدید کند و کودکان نخستین دریافت‌کنندگان این اضطراب باشند.

یک پژوهشگر حقوق کودک به خبرآنلاین می‌گوید: «حتی کودکانی که کیلومترها دور از میدان درگیری زندگی می‌کنند، ممکن است اضطراب جمعی را تجربه کنند. در جامعه ایران با وجود تجربه تاریخی جنگ، فشارهای اقتصادی و تغییرات اجتماعی، هر تنش جدید می‌تواند احساس ناامنی را تشدید کند و کودکان نخستین دریافت‌کنندگان این اضطراب …

یک پژوهشگر حقوق کودک به خبرآنلاین می‌گوید: «حتی کودکانی که کیلومترها دور از میدان درگیری زندگی می‌کنند، ممکن است اضطراب جمعی را تجربه کنند. در جامعه ایران با وجود تجربه تاریخی جنگ، فشارهای اقتصادی و تغییرات اجتماعی، هر تنش جدید می‌تواند احساس ناامنی را تشدید کند و کودکان نخستین دریافت‌کنندگان این اضطراب …

یک پژوهشگر حقوق کودک به خبرآنلاین می‌گوید: «حتی کودکانی که کیلومترها دور از میدان درگیری زندگی می‌کنند، ممکن است اضطراب جمعی را تجربه کنند. در جامعه ایران با وجود تجربه تاریخی جنگ، فشارهای اقتصادی و تغییرات اجتماعی، هر تنش جدید می‌تواند احساس ناامنی را تشدید کند و کودکان نخستین دریافت‌کنندگان این اضطراب …

ایرنا/ تهران- ایرنا- در تجربه‌های جمعیِ ناشی از جنگ، ناامنی و بحران‌های گسترده، نخستین قربانیان همیشه آنانی نیستند که در خطوط مقدم حضور دارند؛ کودکان، حتی در فاصله‌ای دور از میدان درگیری، بار سنگین نااطمینانی، اضطراب و فروپاشی احساس امنیت را بر روان خود حمل می‌کنند. ذهن کودک، به‌ویژه در سال‌های نخست

کودکان، جهان را با منطق پیچیده بزرگسالان نمی بینند بله با عینک احساسات می‌بینند. درک آن‌ها از مفاهیمی مانند جنگ، مرگ، بحران یا ناامنی، محدود و اغلب آمیخته با خیال‌پردازی است. به همین دلیل، مواجهه مستقیم یا مکرر با اخبار منفی می‌تواند ذهن کودک را دچار آشفتگی کند و احساس ترس و ناامنی را در او تقویت کند.

 رفتار والدین در مواجهه با حادثه، الگوی مستقیم کودک است. هرگونه هیجان یا اضطراب بیش از حد از سوی پدر و مادر، مستقیماً به کودک منتقل شده و حس ناامنی را در او تقویت می‌کند. در عوض، حفظ آرامش و اطمینان در بزرگسالان، سنگ بنای بازگشت تدریجی احساس امنیت در فرزند خواهد بود.

رفتار والدین در مواجهه با حادثه، الگوی مستقیم کودک است. هرگونه هیجان یا اضطراب بیش از حد از سوی پدر و مادر، مستقیماً به کودک منتقل شده و حس ناامنی را در او تقویت می‌کند.

ایرنا- تهران- رفتار والدین در مواجهه با حادثه، الگوی مستقیم کودک است. هرگونه هیجان یا اضطراب بیش از حد از سوی پدر و مادر، مستقیماً به کودک منتقل شده و حس ناامنی را در او تقویت می‌کند. در عوض، حفظ آرامش و اطمینان در بزرگسالان، سنگ بنای بازگشت تدریجی احساس امنیت در فرزند خواهد بود.

جدایی ناگهانی پدر و مادر بدون اطلاع قبلی، در کودک احساس ناایمنی و اضطراب جدایی ایجاد می‌کند. طبق نظریه دلبستگی بولبی و پژوهش‌های آینسورث، آگاهی کودک از علت و زمان بازگشت والد، به پیش‌بینی‌پذیری و شکل‌گیری دلبستگی ایمن کمک می‌کند و حس اعتماد و کنترل را در او تقویت می‌سازد

گاهی والدین برای تنبیه، کودک را نادیده می‌گیرند؛ مثلا با او حرف نمی‌زنند، نگاهش نمی‌کنند یا سرد برخورد می‌کنند. این سکوت، برای کودک فقط «بی‌توجهی» نیست؛ یک تهدید به طرد شدن است. کودکی که بارها این سکوت را تجربه کند، در بزرگسالی با هر رفتار سرد یا بی‌اعتنایی، دچار اضطراب و احساس ناامنی می‌شود.

یک حقوقدان و پژوهشگر حقوق کودک به خبرآنلاین می‌گوید: «اختلال در آموزش، احساس ناامنی مداوم و انتقال آسیب‌های روانی به نسل‌های بعدی، سرمایه انسانی و اجتماعی ایران را تهدید می‌کند و نرخ ترک تحصیل را افزایش می‌دهد. هم‌چنین، قرار گرفتن کودکان در معرض اخبار خشونت‌بار، «فرهنگ اضطراب» را در آن‌ها نهادینه کرده …