بازار
در فضای رسانه‌ای امروز، یکی از آسیب‌های جدی، فاصله گرفتن از رسالت اطلاع‌رسانی و تبدیل رسانه به ابزاری برای تسویه‌حساب‌های شخصی، منافع فردی و رقابت‌های جناحی است؛ وضعیتی که در آن، گاه مرز میان نقد مسئولانه و تخریب هدفمند کمرنگ می‌شود و اتهام‌زنی، شایعه‌پراکنی و انتشار مطالب تأییدنشده جای بررسی مستند واقعیت را می‌گیرد.
بی‌تردید، نقد مدیران و مسئولان نه‌تنها حق رسانه‌ها و شهروندان، بلکه ضرورتی برای شفافیت، پاسخگویی و اصلاح امور است. هیچ مقام و مسئولی نباید از پرسشگری رسانه‌ای مصون باشد. با این حال، حق نقد را نباید با مجوز تخریب اشتباه گرفت؛ همان‌گونه که نمی‌توان هر ادعای منتشرشده در فضای مجازی را، صرفاً به دلیل انتشار آن از سوی فردی با عنوان خبرنگار، واقعیت تلقی کرد.
مسئله اصلی، مخالفت با نقد نیست؛ مسئله، جایگزین شدن منافع شخصی به جای منافع عمومی و ادعا به جای سند است.
استقلال رسانه در گرو تفکیک منافع عمومی از منافع شخصی
یکی از بنیادی‌ترین اصول اخلاق حرفه‌ای روزنامه‌نگاری، استقلال در برابر قدرت، ثروت، مناسبات شخصی و فشارهای بیرونی است. خبرنگار می‌تواند منتقد یک مدیر باشد، درباره عملکرد او پرسش کند و حتی با صراحت از ضعف‌ها و ناکارآمدی‌ها سخن بگوید؛ اما اعتبار حرفه‌ای و امکان دسترسی به افکار عمومی نباید به ابزار فشار برای دستیابی به امتیاز یا منفعتی خاص تبدیل شود. …
