حاشیه‌نشینی نسبی ادبیات و سینمای ژانر در ایران، حاصل برهم‌کنش پیچیده‌ای از عوامل تاریخی، فرهنگی و سیاسی است. درحالی‌که بازارهای جهانی ادبیات و سینما، به طور فزاینده‌ای ژانرهایی چون علمی‌تخیلی، فانتزی،

برنا- گروه فرهنگ و هنر: از سفرهای فضایی تا روایت‌های وهم‌آلود پاریس، تازه‌های ادبیات گمانه‌زن تصویری خلاقانه از ژانرهای علمی‌–تخیلی، فانتزی و وحشت ارائه می‌دهند.

رمان «خواب‌زده‌ها» تازه‌ترین اثر مهدیه زرگر، تصویری تیره و تکان‌دهنده از آرمان‌شهری می‌سازد که برای بقا، اطاعت مطلق را شرط می‌داند و گذشته را خط قرمز می‌شمارد. در این جهان علمی‌–تخیلی، کابوسی ناشناخته گریبان شخصیت «۶۱۲» را گرفته و نویسنده با الهام از روزهای همه‌گیری کرونا و پژوهش درباره زباله‌های زیستی …

یک منتقد ادبی گفت: یکی از کارهای نویسنده علمی تخیلی این است که یک آینده را رویاپردازی کند. آینده‌ای که دوست دارد جامعه و جهانی که در آن زندگی می‌کنیم به آن نقطه برسد.

یوگنی زامیاتین، نویسنده روس، خود را مبدع ادبیات علمی تخیلی از نوع پادآرمان‌شهری می‌دانست و ادعای او چندان دور از واقعیت هم نبود. زامیاتین تنها یک رمان با عنوان «ما» نوشت و این رمان در زمان زندگی کوتاه و تراژیک نویسنده، آن‌گونه که باید دیده نشد.

دکتر محمد رسولی در نشست «شاهنامه، از تاریخ تا قانون به روایت امروز» تأکید کرد: شاهنامه منبعی معجزه‌آسا برای فیلمنامه‌نویسان جهان است.