کریدور داوود اسرائیل در مسیر پیچیده رقابت‌های ژئواکونومیک - دیپلماسی ایرانی

دیپلماسی ایرانی:

مقدمه

اگرچه به لطف حمایت های ایالات متحده آمریکا و شرکایش، نیروهای دفاعی رژیم اسرائیل قدرتمند شدند و توانستند برای ایجاد ائتلاف منطقه‌ای اقداماتی را انجام دهند تا امنیت خود را حفظ و تقویت کنند اما فشار ژئوپلیتیکی ناشی از جبر جغرافیا، تهدیدات بی‌سابقه‌ای را برای موجودیت اش فراهم کرده است به طوری که افزایش بودجه دفاعی – امنیتی هم نمی تواند مانع از پیامدهای ناشی از آن شود. در این راستا، وابستگی به گلوگاه های راهبردی از جمله تنگه های باب المندب، جبل الطارق و کانال سوئز (نقاط فشار ژئواستراتژیک)، که تحت نفوذ گروههای مانند جنبش انصاراله، جبهه پولیساریو و دیگر گروه‌های ضد صیهونی قرار دارند برای ثبات سیاسی و اقتصادی – تجاری اسرائیل یک معضل عمده در نظر گرفته می شود، و باعث شده تا این رژیم پروژه های متنوعی مانند ایجاد کانال های آبی داخلی( مثلا کانال بن گوریون) و کریدورهای فراملی همچنین نفوذ در نواحی پیرامونی گلوگاه ها را برای برون رفت از این بحران در دستور کار خود قرار داد. 

طی سال های اخیر اسرائیل به این درک رسید که قابلیت های عملیاتی مبتنی بر ملزومات اقتصادی – تجاری بسیار بیشتر از تسلیحات نظامی می تواند علاوه بر ارتقاء وزن ژئوپلیتیکی و عمق استراتژیک اش، به تقویت امنیت منطقه‌ای و دفاع منطقه‌ای در برابر اقدامات بی‌ثبات‌کننده رقبایش کمک کند. بدین ترتیب این رژیم تلاش‌های برای نزدیک‌تر شدن به کشورهای منطقه را در اولویت قرار داد و روابط دیپلماتیک، اقتصادی و نظامی – اطلاعاتی با بعضی از کشورهای خاص برقرار کرد که می توان به پایه ریزی بلوک نوظهور عربی – اسرائیلی (تحت پیمان ابراهیم) اشاره کرد. …