بازاراین بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش اقتصادنیوز به نقل از دنیای اقتصاد، در ادبیات بازآفرینی شهری، «مردم» در وعده‌ها و سخنرانی‌های مسوولان در مرکز توجه هستند؛ اما همچنان پای عمل و تصمیم‌گیری که به میان می‌رسد، همان مردم بار دیگر به «شهروندان نامرئی» تبدیل می‌شوند. ساکنان اسلام‌آباد تهران، محله‌ای که نامش با «روددره درکه» و «سکونتگاه غیررسمی» گره خورده؛ درحالی‌که هر روز صحبت از «همکاری با مردم در تصمیم‌گیری برای آینده شهر» می‌شود، مجدد از فرآیند «تصمیم‌گیری درباره بازآفرینی محل سکونتشان» کنار گذاشته شدند. به این ترتیب تصمیم‌گیری برای این نقطه از شهر با رویکرد غلبه «اعیان‌سازی و منفعت ساختمانی برای ساکنان» به جای «ادراک شیوه زیست ساکنین» تبدیل به پروژه‌ای شده که اهالی این محله غیررسمی اما عضو پایتخت به نتیجه‌بخش بودن آن ندارند و معتقدند در نهایت به خروج آنها از محله می‌انجامد؛ اخراجی که این مرتبه به‌صورت خاموش و بدون اثری از تخریب و بولدوزر خواهد بود. الگوی درنظر گرفته‌شده برای توسعه محله با رویکرد برج‌سازی از سویی بافت اجتماعی و زیستی مردم محله را از میان می‌برد و از سوی دیگر با لوکس‌شدن ناگهانی محله فرصت استمرار زندگی را از ساکنین کم‌درآمد این محله سلب می‌کند. مردم محلی اگرچه افرادی عادی هستند، اما در گفت‌وگو با خبرنگار «دنیای‌اقتصاد» به خوبی دلایل بی‌اعتمادی به این پروژه از منظر حق استمرار زندگی در محله را شرح داده‌اند. بازآفرینی یا پایان یک محله؟ … سایت اقتصادنیوز / ۱۴۰۵/۰۷/۲۳
حذف خاموش محله 40 ساله؟/ «بازآفرینی» پایتخت بدون رعایت «اصل اول احیای محله» در جریان است
ساکنان سکونتگاه غیررسمی «اسلام‌آباد» برج‌هایی را که برای آنها در حال ساخت است به «انتقال اجباری» توصیف می‌کنند.
