در عرض چند ساعت، سیاست خارجی دونالد ترامپ در قبال ایران میان دو قطبِ «لحن نابودی کامل» و «اشتیاق ناگهانی به گفت‌وگو» در نوسان بوده است. این بی‌ثباتی نه نشانه یک راهبرد پیچیده، بلکه بیشتر واکنشی تاکتیکی به شرایطی است که برای او به‌طور فزاینده‌ای نامطلوب شده است.