از فرمول یک تا قهرمانی در CART
زاناردی در دهه 1990 به فرمول یک رسید و برای تیم هایی مانند جردن، میناردی و لوتوس مسابقه داد. با این حال، بزرگ ترین موفقیت های دوران رانندگی او در مسابقات آمریکایی CART رقم خورد؛ جایی که در سال های 1997 و 1998 قهرمان شد.
او در سال 1999 بار دیگر به فرمول یک بازگشت و برای تیم ویلیامز مسابقه داد، اما نتوانست موفقیت هایی را که در CART به دست آورده بود در فرمول یک تکرار کند. تصادفی با سرعت 320 کیلومتر بر ساعت
پانزدهم سپتامبر 2001 روزی بود که زندگی زاناردی برای همیشه تغییر کرد. او در مسابقه American Memorial 500 در پیست لاوزیتس رینگ (Lausitzring) آلمان، پس از خروج از پیت لین کنترل خودرو را از دست داد و به مسیر مسابقه بازگشت. خودروی الکس تالیانی با سرعتی حدود 320 کیلومتر بر ساعت با خودروی زاناردی برخورد کرد.
شدت تصادف به حدی بود که بخش جلویی خودرو تقریبا به طور کامل از بین رفت و زاناردی هر دو پای خود را از دست داد. او بخش بسیار زیادی از خون بدنش را از دست داده بود و وضعیتش بحرانی بود.
هفت بار ایست قلبی و بازگشت به زندگی
زاناردی بعدها گفت قلبش در جریان انتقال به بیمارستان هفت بار از حرکت ایستاد و هر بار پزشکان توانستند او را احیا کنند. پزشکان حتی احتمال زنده ماندنش را بسیار پایین می دانستند. اما او زنده ماند.
پس از ماه ها درمان و توانبخشی، زاناردی تصمیم گرفت زندگی ورزشی خود را متوقف نکند. جمله ای که بعدها درباره مواجهه اش با این اتفاق بیان کرد، به یکی از شناخته شده ترین بخش های داستان زندگی او تبدیل شد:
"به نیمه ای که از دست داده بودم نگاه نکردم؛ به نیمه ای نگاه کردم که برایم باقی مانده بود." بازگشت به پشت فرمان …

بازار





























































