اندیشکده آمریکایی «مؤسسه کشورداری مسئولانه کویینسی» در گزارشی اعلام کرد جنگ علیه ایران یکی از مهم‌ترین فرضیات راهبردی واشنگتن یعنی «برتری مطلق نظامی» را زیر سؤال برده و نشان داده است که حتی قدرت نظامی برتر نیز لزوماً به توانایی تحمیل اراده سیاسی منجر نمی‌شود.

به نوشته کویینسی، این جنگ محدودیت‌های قدرت واشنگتن را آشکار کرده و بنیان راهبرد چند دهه‌ای آمریکا یعنی «برتری مطلق» را زیر سوال برده است.

اندیشکده آمریکایی «مؤسسه کشورداری مسئولانه کویینسی» در تحلیلی درباره تلاش دولت آمریکا برای تشدید فشار نظامی علیه ایران نوشت، حملات هوایی نه ایران را وادار به تسلیم می‌کند و نه بن‌بست کنونی را می‌شکند.

اندیشکده آمریکایی اذعان می‌کند که پایگاه‌های آمریکا نه تنها نتوانسته‌اند کشورهای حوزه خلیج فارس را در برابر فشارهای نظامی ایران محافظت کنند، بلکه در برخی موارد خود به عامل افزایش آسیب‌پذیری تبدیل شده‌اند.

اندیشکده آمریکایی «موسسه کشورداری مسئولانه کویینسی» در این مقاله می‌نویسد: استقرار 2 ناوگروه رزمی آمریکا در سواحل عمان این پرسش اساسی را ایجاد می‌کند که تهدیدهای نظامی تازه علیه ایران دقیقاً چه هدف سیاسی‌ای را دنبال می‌کنند.

اندیشکده آمریکایی موسسه کشورداری مسئولانه کویینسی در گزارشی تازه، استقرار دو ناوگروه رزمی ایالات متحده در سواحل عمان را نشانه تداوم الگویی دانست که طی بیش از دو دهه در سیاست خارجی واشنگتن جریان داشته است؛ الگویی مبتنی بر استفاده از ابزار نظامی بدون تعریف دقیق و قابل تحقق از اهداف سیاسی. به‌گفته این …

اندیشکده آمریکایی «کویینسی» در تحلیلی اعلام کرد فرسایش ذخایر پدافند موشکی آمریکا در پی جنگ اوکراین و حمایت نظامی از اروپا، تهدید پنتاگون برای اقدام علیه ایران را در عمل به یک تهدید توخالی تبدیل کرده است.

فرسایش ذخایر پدافند موشکی آمریکا در پی جنگ اوکراین و حمایت نظامی از اروپا، توان پنتاگون برای اقدام نظامی علیه ایران را در عمل به یک تهدید توخالی تبدیل کرده است.

اندیکشده آمریکایی در مقاله‌ای به بررسی پیامدهای راهبردی، نظامی و سیاسی حمایت‌ نظامی آمریکا از اروپا پرداخته است؛ به‌ویژه با تمرکز بر جنگ جاری در اوکراین و تشدید تنش‌ها پیرامون ایران.

فرسایش ذخایر پدافند موشکی آمریکا در پی جنگ اوکراین و حمایت نظامی از اروپا، توان پنتاگون برای اقدام نظامی علیه ایران را در عمل به یک تهدید توخالی تبدیل کرده است.

کویینسی سیاست خارجی آمریکا در سال ۲۰۲۵ را پروژه‌ای دوپاره و ناپایدار توصیف می‌کند. به‌باور نویسنده، تداوم مداخله‌جوی واشنگتن همچنان بر این سیاست سایه افکنده و ادعای گذار واقعی به یک کشورداری مسئولانه را به‌شدت تضعیف کرده است.