بیش از یک میلیون کودک و نوجوان ۶ تا ۱۷ ساله در سال تحصیلی ۰۴-۱۴۰۳ در مدرسه حضور نداشتند. این آمار نشان میدهد مسئله آموزش در ایران فقط ترک تحصیل نیست. بخشی از کودکان و نوجوانان اصلا وارد مسیر تحصیل نشدهاند یا در میانه راه از آن خارج شدهاند.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
بیش از یک میلیون کودک و نوجوان ۶ تا ۱۷ ساله در سال تحصیلی ۰۴-۱۴۰۳ در مدرسه حضور نداشتند. این آمار نشان میدهد مسئله آموزش در ایران فقط ترک تحصیل نیست. بخشی از کودکان و نوجوانان اصلا وارد مسیر تحصیل نشدهاند یا در میانه راه از آن خارج شدهاند. تعداد دانشآموزان کشور در سال تحصیلی گذشته از ۱۶ میلیون و ۳۰۰ هزار نفر عبور کرده است. اما تعداد ثبتنامشدهها به تنهایی نمیتواند تصویر دقیقی از وضعیت آموزش ارائه دهد. برای فهم بهتر این وضعیت باید دید چه تعداد از کودکان و نوجوانان در سن معمول تحصیل هستند و واقعا در همان مقطع تحصیلی درس میخوانند. دو شاخص «پوشش ظاهری» و «پوشش واقعی» این تفاوت را نشان میدهند. پوشش ظاهری تعداد افرادی را میسنجد که در یک مقطع ثبتنام کردهاند، اما پوشش واقعی فقط کودکانی را در نظر میگیرد که هم در سن معمول آن مقطع قرار دارند و هم در همان مقطع تحصیل میکنند.
در مقطع ابتدایی، پوشش ظاهری در سال ۱۴۰۴ حدود ۱۰۲ درصد بوده، اما پوشش واقعی به حدود ۹۶ درصد رسیده است. این فاصله نشان میدهد بخشی از دانشآموزان ثبتنامشده، از نظر سنی در محدوده معمول آن مقطع قرار ندارند. این فاصله در مقاطع بالاتر بیشتر میشود. در متوسطه اول، پوشش واقعی حدود ۹۱.۷ درصد بوده و در متوسطه دوم به حدود ۸۳ درصد رسیده است. یعنی با افزایش سن، فاصله میان جمعیت در سن تحصیل و افرادی که واقعا در مدرسه هستند بیشتر میشود. هرچه سن بالاتر میرود، غیبت بیشتر میشود
نرخ ترک تحصیل در سالهای اخیر کاهش پیدا کرده است، اما این شاخص به تنهایی نمیتواند وضعیت محرومیت از تحصیل را نشان دهد. ممکن است فردی اصلا وارد مدرسه نشده باشد و در آمار ترک تحصیل قرار نگیرد. در سال تحصیلی ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴، حدود ۲.۵ درصد از کودکان ۶ تا ۱۱ ساله در مدرسه تحصیل نمیکردند. این نسبت در گروه سنی ۱۵ تا ۱۷ سال به بیش از ۱۷ درصد رسید. در مجموع، بیش از یک میلیون و ۵۰ هزار کودک و نوجوان ۶ تا ۱۷ … …