بازار
نیمی از جایزه به جوئل موکیر برای شناسایی پیش‌نیازهای رشد پایدار از طریق پیشرفت فناوری تعلق گرفت. او پژوهشگر حوزه تاریخ اقتصادی است و با استفاده از اسناد تاریخی نشان داد که چگونه شرایطی مانند گردش آزاد ایده‌ها و حمایت از نوآوری، رشد اقتصادی مداوم را ممکن کرده است.
نیم دیگر جایزه برای نظریه رشد پایدار از طریق تخریب خلاق به‌طور مشترک به فیلیپ آگیون و پیتر هاویت رسید. آنها با مدل‌سازی ریاضی، سازوکاری را توضیح دادند که در آن فناوری‌ها و محصولات جدید جایگزین نمونه‌های قدیمی می‌شوند و این چرخه، موتور محرک رشد اقتصادی است.
فیلیپ آگیون، جوئل موکیر و پیتر هاویت دانستنی‌هایی درباره جایزه نوبل اقتصاد
در سال ۱۹۶۸ میلادی، سوریگس ریسبانک (Sveriges Riksbank)، بانک مرکزی سوئد، جایزه نوبل اقتصاد را به یاد آلفرد نوبل، بنیان‌گذار جایزه نوبل، پایه‌گذاری کرد. این جایزه رسماً جایزه بانک مرکزی سوئد در علوم اقتصادی به یاد آلفرد نوبل نام دارد و در سال ۱۹۶۸ میلادی توسط بانک مرکزی سوئد پایه‌گذاری شد. ارزش آن نیز ۱۱ میلیون کرون سوئد (حدود ۱.۲ میلیون دلار) است.
از سال ۱۹۶۹ تا ۲۰۲۵ میلادی وضعیت اهدای این جایزه به صورت زیر بوده است: تعداد جوایز : ۵۷ جایزه در علوم اقتصادی اهدا شده است؛ ۲۶ جایزه فقط به یک برنده تعلق گرفته است، ۲۰ جایزه بین دو برنده و ۱۱ جایزه بین سه برنده تقسیم شده است؛ تعداد برندگان: ۹۹ نفر؛ جوان‌ترین برنده: استر دوفلو (Esther Duflo)، در سن ۴۶ سالگی برای رویکرد تجربی به کاهش فقر جهانی؛ مسن‌ترین برنده: لئونید هورویچ (Leonid Hurwicz)، در سن ۹۰ سالگی برای پایه‌گذاری نظریه طراحی سازوکار (مکانیسم)؛ … …
