ایسنا/ بررسی جدید یک گروه بین‌المللی از پژوهشگران نشان می‌دهد که سه ژن ممکن است عامل ارتباط ۶ اختلال روانی از طریق نشانگرهای زیستی مشترک به یکدیگر باشند. بیماری‌های گوناگون عصبی-روانی و عصبی-رشدی مانند اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی، اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی و اختلال طیف اوتیسم با الگوهای رفتاری بسیار م

کتاب «ذهن‌های پراکنده» اثر گبور مته، با نگاهی متفاوت به اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی (ADHD)، آن را نه یک بیماری صرفا ژنتیکی، بلکه نتیجه تأخیر در رشد می‌داند که ریشه در تجربه‌های تلخ و ناکامی‌های دوران کودکی دارد.

بیش‌فعالی یا نقص توجه در بزرگسالان، معمولا یا به اشتباه تشخیص داده می‌شود یا به‌درستی درمان نمی‌شود، زیرا این اختلال، اغلب به‌عنوان مشکلات دوران کودکی شناخته شده است.

این گزارش به این موضوع می‌پردازد که چگونه بسیاری از زنان مبتلا به ADHD سال‌ها بدون تشخیص زندگی می‌کنند؛ درحالی‌که تفاوت‌های ذهنی و رفتاری‌شان اغلب به اشتباه به ویژگی‌های شخصیتی نسبت داده می‌شود و نه یک وضعیت عصبی-رشدی قابل‌توضیح.