بازار
در چنین بستری، پرداختن به موضوعات اجتماعی از مسیر اجراهای عمومی پیشینه‌ای طولانی دارد و گه‌گاه نمایش‌های خیابانی، جدا از جشنواره‌ها، اجرا می‌شوند. بعضی موضوعات هم در این جغرافیا چنان به زندگی روزمره گره خورده‌اند که بازنمایی هنری‌شان تلاشی برای نزدیک‌تر شدن به آن است. کولبری یکی از همین موضوعات است.
نمایش «سایلنت» به نویسندگی و کارگردانی سوران حسینی، در امتداد سال‌ها فعالیت هنری او درباره کولبران شکل گرفته است. حسینی به «پیام ما» می‌گوید این هشتمین تجربه کارگردانی‌اش با محوریت کولبری است. او پیش‌تر، در سال ۱۳۸۲، با نمایشی درباره این موضوع در جشنواره تئاتر فجر هم حضور داشته و سال ۱۳۹۶ نیز نمایش خیابانی «آخرین مرزهای اشتغال» را کارگردانی کرده است. اما چیزی که تغییر نکرده، این است که کولبری طی این سال‌ها همچنان در زندگی مردم مناطق مرزی حضور داشته و هر بار لایه‌های تازه‌ای از محرومیت و آسیب را آشکار کرده است.
بااین‌حال، «سایلنت» قرار نیست فقط زندگی کولبران را بازگو کند. حسینی از اعتراضی می‌گوید که در بطن این نمایش جریان دارد. او کولبری را فرایندی نادرست می‌داند که به‌دلیل نبود فرصت‌های شغلی و معیشتی به مردم این منطقه تحمیل شده است: «در این اجرا به‌صراحت با وجود چنین پدیده‌ای مخالفت شده و خواستار شرایطی هستیم که مردم این منطقه بتوانند با عزت زندگی کنند.»
کولبری در استان‌های غربی کشور، از کردستان و کرمانشاه تا آذربایجان غربی، سال‌هاست به یکی از راه‌های تأمین معاش برای بخشی از خانواده‌ها تبدیل شده است. سرمای شدید، سقوط از ارتفاع، عبور از رودخانه‌ها و تیراندازی در مناطق مرزی، بخشی از مخاطراتی است که جان و سلامت کولبران را تهدید می‌کند. هر از گاهی نیز انتشار خبر کشته‌شدن کولبری، بار دیگر توجه افکار عمومی را به شرایط دشوار این قشر جلب می‌کند. …
