ایران در تاریخ معاصر خود هیچ‌گاه آغازگر جنگ نبوده است جز آنکه به او تحمیل شده باشد. حمله متفقین و اشغال ایران توسط آنها در شهریور 1320 تا تجاوز عراق در شهریور 1359، تجاوز آمریکا و اسرائیل در خرداد و سپس اسفند 1404، همگی به کشور تحمیل شده‌اند. ایران صرفا برای نجات و دفع تجاوز، دفاع کرده است.

شناورهای عظیم نُرماندی به شرایط جویِ کاملاً مناسب نیاز داشت. اما در ۵ ژوئن، که روز اولیه‌ انتخاب‌شده برای حمله بود، چنین شرایطی وجود نداشت.

ما تاریخ را می‌خوانیم، اما خواندن تاریخ با زندگی‌کردن تاریخ دو مقوله‌ جدا از هم هستند. اکنون ما به‌عنوان یکی از ساکنان فلات ایران احتمالا می‌توانیم تجربه‌ زیسته و احساسات بسیار متناقض میلیون‌ها ایرانی در طول تاریخ ساکن این فلات از زمان حمله‌ اسکندر، حمله‌ اعراب، مغول‌ها، روس‌ها، متفقین و... را درک کنیم.

یادداشت‌های اسدالله علم: دامروز مصادف با حمله متفقین به ایران در زمان جنگ دوم است یعنی شوروی و انگلیس از تمام مرز‌ها به ما حمله کردند و غافلگیرانه به ما شبیخون زدند. انصافاً ارتش ما با روحیه بسیار ضعیف و بد پا به فرار گذاشت که مایه ننگ است. فقط سرلشکر مقدّم در کرمانشاه ایستادگی کرد و سبیل انگلیس‌ها …

انصاف حکم می‌کرد که وقتی دولتهای بریتانیای کبیر و اتحاد جماهیر شوروی در ١٩٤١ به ایران حمله کردند با این کشور مانند دشمن رفتار کنند زیرا حکومت وقت از هر جهت خود را تسلیم آلمان هیتلری کرده بود. حتی پس از امضای پیمان سه جانبه اتحاد، ایرانیان تا جایی که من شاهد بودم‌ هیچ گاه احساسات غیر دوستانه نسبت به …

روزنامه اطلاعات در تاریخ ۲ شهریور ۱۳۴۵ گزارشی راجع به درس‌هایی که باید از حمله متفقین به ایران در جنگ جهانی دوم آموخت، چاپ می‌کند که حاوی نکات راهبردی و عبرت‌آموزی است.