خون گم نمی‌شود

جوان آنلاین: سال ۱۳۴۸، در روستایی در اطراف مراغه، جنایتی رخ داد که آرامش اهالی را برهم زد. توماج، کشاورز جوان روستا برای آبیاری مزرعه‌اش نیمه‌شب از خانه خارج شده بود، اما برخلاف همیشه، پیش از طلوع آفتاب بازنگشت. خانواده‌اش که نگران شده بودند، راهی مزرعه شدند و با صحنه‌ای هولناک روبه‌رو شدند، پیکر بی‌جان توماج میان گل‌ولای افتاده بود و آثار ضربات چوب بر سر و صورتش دیده می‌شد. خبر قتل به‌سرعت در روستا پیچید. در آبادی کوچکی که بیشتر اهالی با یکدیگر نسبت خانوادگی داشتند، چنین جنایتی بی‌سابقه بود. همه یک سؤال داشتند: چه کسی توماج را کشته است؟

 کینه‌ای که به قتل انجامید

با اطلاع ژاندارمری، ستوان دمیرچی مسئولیت تحقیقات را برعهده گرفت. او در نخستین مرحله به سراغ اهالی رفت و اظهارات شاهدان را بررسی کرد. خیلی زود نام جوانی به نام آراز مطرح شد، مردی که به‌تازگی نامزد کرده بود و مدتی می‌شد با مقتول اختلاف داشت. یکی از شاهدان به مأموران گفت: چند روز پیش از قتل، توماج و آراز در میدان روستا بر سر آب کشاورزی با یکدیگر درگیر شده بودند. مشاجره بالا گرفته و توماج در حضور دیگران، توهین سنگینی به آراز کرده بود. جوانان روستا طرفین را از هم جدا کرده بودند، اما بسیاری حدس می‌زدند این درگیری پایان ماجرا نباشد. شهادت دیگر اهالی نیز اختلاف میان آن دو را تأیید می‌کرد. با این حال، وقتی مأموران برای دستگیری آراز به خانه‌اش رفتند، اثری از او نبود. خانواده‌اش گفتند که آراز نیمه‌شب، سراسیمه به خانه آمده، وسایلش را جمع کرده و گفته است قصد سفر دارد. آنها پس از انتشار خبر قتل توماج، به موضوع مشکوک شده بودند. تحقیقات برای یافتن متهم آغاز شد. مأموران به سراغ اقوام و آشنایان آراز رفتند و محل‌هایی را که احتمال می‌دادند در آنجا پنهان شده باشد، بررسی کردند، اما هیچ سرنخی به دست نیامد. آراز ناپدید شده بود و تلاش‌ها برای دستگیری او بی‌نتیجه ماند. 

سال‌ها گذشت. بسیاری از افراد دو خانواده پیر شدند یا از دنیا رفتند. ساختار‌های اداری و قضایی تغییر کرد و پرونده قتل توماج در میان اسناد بایگانی‌شده قرار گرفت. به‌تدریج، خاطره جنایت نیز در ذهن اهالی روستا کمرنگ شد، اما راز این قتل همچنان ناگشوده باقی ماند. 

 پرونده‌ای که پس از چهار دهه دوباره زنده شد …