او ادامه میدهد: «سلام میکنم بر خانمها و آقایان که سعادت حضور در این مراسم را دارند و یاد میکنم از عزیزان از دست رفتهام علامه عباس زریاب و محمدامین ریاحی که جایشان در این مراسم خالیست. دست مریزاد میگویم به صاحبهمتان بلندنظر که پروژه نوسازی این بقعه متبرک را به گردن گرفتند و موفقانه از فراز و فرود حوادث گذراندند. و تبریک میگویم به همشهریهای خطه نخبهپرور پُر برگوبار خوی که از چنین موهبتی برخوردارند. مراسمی از این قبیل، به هر مناسبت و هر بهانه که باشد امری مبارک است و تجدید عهدیاست با بزرگان سلف و رمزی از بقا و استمرارِ جریان فرهنگی که ریشه در قرون و اعصار دارد.»
او همچنین میگوید: «اینک در گوشه منزل خود در تهران نشستم و به قول سعدی تأمل همیکنم در اوضاع و احوال زمانه و شباهت شگفتی میبینم در میان این شرایط (یعنی شرایط امروزی) با آنچه در قرن هفتم، معاصر شمس مولانا میگذشت. مقصودم اشاره است به تاخت و تاز بیامان مغول در آن ایام که در برخی جاها مثل نیشابور، حتی بر سر گربه هم رحم نکردند و فضایِ تاریکِ غمآلودِ ناامیدبار که لاجرم بر آن روزگار حاکم بود، شباهت آن با کشت و کشتارها و ویرانگریهای حاصل از بمبارانها در عصر ما (ایران و غزه) و غریو غوغای تهدید و نعرههای مهیب که مدام سر میدهند … …

بازار










































































