دوشنبه ۱۷ فروردین ۱۴۰۵، یک روز قبل از آتش بس اولیه جنگ رمضان، خبرگزاری فرانسه و رویترز به یک گزارش اطلاعاتی سازمان های اطلاعاتی کره جنوبی پرداختند که برآورد کره جنوبی این است که کره شمالی با ظرافت در حال فاصله گرفتن از ایران است تا رضایت آمریکایی ها را به دست آورد. زمانی نه چندان دور از آن اخباری به گوش می رسید که مقامات کره شمالی و آمریکا در حال ترتیب دادن مذاکراتی هستند. نهادهای استخباراتی کره جنوبی به این نتیجه رسیدند که کره شمالی از ارسال سلاح و دانش نظامی به ایران خودداری می کند تا رضایت آمریکایی ها را جلب کند. ظاهرا این خوش رقصی تنها به این ختم شده است که ترامپ بگوید کیم به او احترام می گذارد.
پیش از آن، کره شمالی از کمک نظامی به ایران خودداری می کرد و در پی شهادت رهبر ایران هیچ تسلیت رسمی نفرستاد. سه روز پس از انتخاب آیت الله سید مجتبی خامنه ای به عنوان رهبر ایران، سخنگوی وزارت امور خارجه کره شمالی انتخاب رهبر جدید ایران را تبریک گفت و تاکید کرد که به این انتخاب «احترام» می گذارد. خبرگزاری های ما به گونه ای گسترده به این تبریک دیرهنگام پرداختند و آن بخش که کره شمالی تجاوز آمریکایی-اسرائیلی به ایران را محکوم می کرد برجسته کردند. این نکته فراموش شد که کره شمالی در این جنگ موضع و جبهه خود را تغییر داده است.
نمی شود تشخیص داد که نهایت این قمار به کجا می رسد و آیا منفعتی برای کره دارد یا خیر. اما کره شمالی موقتا یا به صورت دائم از جبهه تجدیدنظرخواه، دولت هایی که سلطه آمریکایی و نظم غربی را نمی پذیرند، خارج شده است. اینجا یک تناقض اساسی پیش روی رهبر کره قرار می گیرد: اگر او از جبهه تجدیدنظر طلب دور شود و چین و روسیه و ایران و ... دیگر حامی او نباشند و به حمایت آمریکا تکیه کند، آنگاه در عین حال مجبور می شود که تن به غربی شدن بدهد. آمریکایی ها نخواهند گذاشت او با نظم سابق خود پیش رود. از این رو، بعید نیست که به زودی این قمار این دو شخصیت ناهمگن تمام شود. کد مطلب 2261807
