وابستگی به گوشی‌های هوشمند فراتر از یک عادت ساده، به تهدیدی برای سلامت روان و کیفیت زندگی تبدیل شده است؛ اما با چند راهکار عملی نظیر «تعیین مناطق بدون موبایل»، «جایگزینی سرگرمی‌های آفلاین» و «مدیریت اعلان‌ها»، می‌توان دوباره کنترل زمان را به دست گرفت و از دنیای مجازی به زندگی واقعی بازگشت.

حتی در شرایطی که اینترنت محدود است، هنوز هم می‌شود کلی سرگرمی خوب از ویدیوگیم‌های آفلاین و لوکال گرفته تا بازی‌های رومیزی و حتی بازی‌های فضای باز که می‌توانند همان هیجان رقابت و همکاری را زنده نگه دارند، برای بچه‌ها پیدا کرد که هم سرگرمشان کند و هم مقداری از اضطراب آن‌ها بکاهد.

برای بسیاری از افراد، به‌ویژه کسانی که برای کار یا معاشرت به فضای آنلاین نیاز دارند، ترک شبکه‌ها عملی نیست. در برخی کشورها نیز قوانین محدودکننده برای گروه‌ها...

مایکروسافت بی‌سروصدا یکی از روش‌های محبوب و آفلاین فعال‌سازی ویندوز را حذف کرد. کاربران دیگر نمی‌توانند از این راهکار قدیمی استفاده کنند.

در دورانی که زندگی ما در اپلیکیشن‌ها، الگوریتم‌ها و شبکه‌های اجتماعی خلاصه شده، روند تازه‌ای در حال شکل‌گیری است؛ یعنی بازگشت به دنیای واقعی بدون اینترنت، بسیاری از کاربران خسته از فضای آنلاین، حالا «آفلاین بودن» را نشانه‌ای از رفاه، انتخاب آگاهانه و حتی پرستیژ می‌دانند.

یکی از سه برنده جایزه نوبل پزشکی امسال، در حالی در طبیعت آیداهو زندگی «آفلاین» دارد که کمیته نوبل هنوز موفق به اطلاع‌رسانی این خبر به او نشده است.

بی خبری و آفلاین شدن افغانستان، چالشی بزرگ برای میلیون‌ها مهاجر و خانواده‌های دور از هم ایجاد کرده است. پست امینی‌تبار، منعکس‌کننده درد مشترک بسیاری از هنرمندان، ورزشکاران و عموم مردم افغانستان است که در خارج از کشور زندگی می‌کنند و تنها راه ارتباطی آنها با داخل، همین فضای مجازی و اینترنت بوده است. …