سرمقاله سازندگی/ قوه مجریه و عبرت‌ها؛ پنجره فرصت برای همیشه باز نمی‌ماند | آخرین خبر

با بازگشت رئیس‌جمهور از سفر نیویورک، امیدها و روزنه‌هایی که برای حل مشکل محاصره و خطر جنگ سوم با ارائه پیشنهاد ۷ ماده‌ای به‌وجود آمده بود، تضعیف و با افزایش نرخ ارز، شرایط اداره کشور برای قوه مجریه دشوار شده است. برخی از شخصیت‌ها در بیانیه‌‌ای سفر نیویورک را کاملاً موفق و مثبت ارزیابی کردند و برخی از چهره‌های تندرو از دو طرف این سفر را شکست‌خورده دانستند اما انصاف این است که این سفر شبیه عملکرد دو سال گذشته قوه مجریه ‌دارای نقاط قوت و ضعفی است که وضعیت دولت را کماکان در مرز بینابین موفقیت و شکست نگه داشته است. در سخنرانی سازمان ملل از مردم انقلابی و حاضر در خیابان تمجید و در مصاحبه بابت وقایع دی‌ماه نیز عذرخواهی شد، در واقع تلاش شد هر دو بخش جامعه راضی نگه‌داشته شوند اما از آنجا که راهبرد مشخصی برای نتیجه‌گیری نیست هیچ‌یک از بخش‌ها راضی نیستند و عملاً پیشنهاد ۷ روزه در چرخه دیپلماسی جهانی هم به نتیجه نرسید. در تصمیمات گذشته نظیر قیمت بنزین نیز شاهد همین حرکت در مرز راضی نگه‌داشتن طرفین بودیم و نتیجه آن شد که با بنزین ۱۰ هزار تومانی نه مشکل کسری بودجه و کمبود بنزین حل شد و نه با دو برابر کردن از اثرات تورمی قیمت بنزین جلوگیری شد. معرفی کابینه، انتصابات، تعامل با مجلس، وضعیت پرونده هسته‌ای، اصلاحات اقتصادی، فیلترینگ و… همه و همه تکرار همین شیوه تصمیم‌گیری قوه مجریه بوده که به روش وفاقی مشهور شده است. البته در ابتدای تشکیل دولت در مقالات و مصاحبه‌های متعددی گفته شد که وفاق می‌تواند یک راهبرد موفق باشد به‌شرط آنکه وفاق روی اهداف صورت گیرد نه روی اشخاص. برای حل مشکلات کشور باشد نه برای راضی نگه‌داشتن افراد. ناشی از ابتکار عمل باشد نه منفعلانه و از روی اجبار. در تصمیمات سخت رخ دهد نه در اضطرار و بی‌تصمیمی. شرایط امروز کشور نیز که تقریباً از ابتدای دولت چهاردهم … …