بازار
سهامداران ثانویه زمانی وارد این شرکت‌ها شدند که نمادهای استانی روی تابلوی بورس معامله می‌شدند. برخلاف مشمولان اولیه، سهمی به آنها واگذار نشده بود؛ آنها با پذیرش ریسک بازار و پرداخت وجه نقد خریدار شدند. با توقف نمادها از اسفند ۱۴۰۰ ریسکی که پذیرفته بودند از جنس افت قیمت یا زیان سرمایه‌گذاری نبود؛ بلکه امکان معامله خود دارایی از بین رفت. برخی نمادها اکنون نزدیک ۲ هزار روز است که معامله نشده‌اند.
برآوردهای منتشرشده در هفته‌های اخیر تعداد این سهامداران را حدود ۴۷ هزار نفر و حجم سهام خریداری‌شده آنها را نزدیک ۲۰ میلیارد سهم اعلام می‌کند. بر همین مبنا، اگر قرار باشد سهام این گروه با خالص ارزش روز دارایی‌ها یا NAV بازخرید شود، منابع موردنیاز حدود ۱۰ همت برآورد شده است. ۱۰ همت در برابر هزار و ۳۶۰ همت
اهمیت عدد ۱۰ همت زمانی روشن‌تر می‌شود که آن را در کنار ارزش کل بخش غیرمستقیم سهام عدالت قرار دهیم. سازمان بورس ارزش دارایی شرکت‌های سرمایه‌گذاری استانی و سهامداران روش غیرمستقیم را حدود هزار و ۳۶۰ همت اعلام کرده است. بنابراین برآورد منابع لازم برای تعیین تکلیف سهامداران ثانویه، کمتر از یک درصد این رقم است. این مقایسه یک پرسش مهم ایجاد می‌کند: آیا مشکل سهامداران ثانویه واقعاً کمبود منابع است یا نبود تصمیمی که پرونده آنها را از اختلافات گسترده‌تر سهام عدالت جدا کند؟ سه مسیر برای خروج از بن‌بست …
