تاسوعا و عاشورا در فرهنگ شیعی تنها دو روز سوگواری تاریخی نیستند؛ بلکه دو نشانه بزرگ از حافظه قدسی، اخلاقی و اجتماعی شیعه‌اند.

به گزارش اطلاع با ما ، نوحه مشهور «ای اهل حرم میر و علمدار نیامد» تنها یک مرثیه مذهبی نیست، بلکه بخشی از حافظه فرهنگی و احساسی جامعه شیعی محسوب می‌شود. این نوحه با محوریت حضرت عباس(ع) و مفهوم علمداری، در طول سال‌ها از یک روایت عاشورایی به زبانی برای بیان سوگ و فقدان در

یازدهمین سحر ماه مبارک رمضان ۱۴۰۴، برای ملت ایران با اشک و اندوه گره خورد؛ سحری که با خبری جانکاه همراه شد و قلب میلیون‌ها ایرانی را به درد آورد. رهبر امت، از میان مردم خود رفت و کشور را در بهتی سنگین فرو برد. در پی این اتفاق مردم ایلام به صحنه آمدند