جشنواره فیلم فجر، به‌عنوان مهم‌ترین رویداد سینمایی کشور، امروز بیش از هر زمان دیگری با بحران پاسخ‌گویی و مدیریت فردمحور روبه‌روست؛ بحرانی که نه‌تنها جایگاه رسانه‌ها را تضعیف کرده، بلکه نقش راهبردی این جشنواره در سیاست‌گذاری و آینده‌سازی سینمای ایران را با پرسش‌های جدی مواجه کرده است.

سینمای یک‌نفره، که گاهی از آن با عنوان «سینمای فردمحور» یاد می‌شود، بیش از یک شیوه تولید، یک رویکرد فلسفی و هنری به‌شمار می‌آید. این رویکرد به فیلمسازی‌ای اطلاق می‌شود که در آن یک نفر مسئولیت کامل فرآیند خلق اثر، از نگارش ایده و فیلمنامه تا کارگردانی، فیلمبرداری و تدوین نهایی را برعهده می‌گیرد.