بازار
در سابر مردان، نام‌هایی مانند علی پاکدامن و محمد فتوحی همچنان بخش مهمی از ترکیب تیم ملی را تشکیل می‌دهند. تجربه این نفرات سرمایه‌ای ارزشمند است، اما تداوم اتکا به چهره‌های قدیمی، بدون نزدیک شدن نسل جدید به سطح رقابت‌های بین‌المللی، می‌تواند در سال‌های آینده به یک چالش جدی تبدیل شود. رشته‌ای که هدف آن حضور موفق و مستمر در المپیک است، نمی‌تواند برای آینده تنها به چند ورزشکار باتجربه متکی باشد. احمد دنیامالی پس از پایان کار کاروان ایران در ناگویا بر ضرورت بررسی عملکرد فدراسیون‌ها و آسیب‌شناسی نقاط ضعف تأکید کرد. او پیش از این نیز درباره جوانگرایی و ایجاد چرخه‌ای واقعی برای پرورش ورزشکار سخن گفته بود. این مسأله در شمشیربازی اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا جوانگرایی صرفاً با تغییر چند نام در فهرست تیم ملی اتفاق نمی‌افتد. پشتوانه‌سازی یعنی استعدادها در سنین مناسب شناسایی شوند، زیر نظر مربیان توانمند … …
سایت ایران آنلاین / ۱۴۰۵/۰۷/۱۶
صدای زنگ خطر را می‌شنوید؟
شمشیربازی ایران در بیستمین دوره بازی‌های آسیایی ناگویا با کسب یک مدال برنز به کار خود پایان داد؛ نتیجه‌ای که ارزش تلاش علی پاکدامن و دیگر اعضای تیم ملی را زیر سؤال نمی‌برد، اما همزمان پرسش‌های مهمی درباره وضعیت امروز و آینده این رشته المپیکی ایجاد می‌کند که مهمترین سؤال این است که چرا فاصله شمشیربازی ایران با قدرت‌های اصلی آسیا همچنان پابرجاست؟
این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
سینا حسینی/ شاید این نتیجه از دیدگاه مدیران فدراسیون شمشیربازی قابل قبول باشد، اما وقتی عملکرد سال‌های اخیر را کنار آن قرار می‌دهیم، تصویر متفاوتی شکل می‌گیرد. شمشیربازان ایران در برخی رقابت‌های آسیایی و جهانی نتوانسته‌اند روندی پایدار از پیشرفت را رقم بزنند و همچنان بخش قابل توجهی از ظرفیت تیم ملی به چند چهره باتجربه وابسته است.
