صنایع‌دستی مازندران در تنگنای فراموشی؛ میراثی که هنوز نفس می‌کشد

خبرگزاری مهر؛ گروه استان‌ها - سمیه اسدی: پارچه‌های ابریشمی دست‌باف، جاجیم و چادرشب و محصولات چوبی لاک‌تراشی، تنها بخشی از هنرهای سنتی مازندران هستند که دانش و مهارت تولید آنها طی نسل‌ها شکل گرفته است.

هر محصول دست‌ساز، حاصل تجربه، شناخت مواد اولیه و صرف زمان برای خلق اثری است که علاوه بر ارزش کاربردی، بخشی از فرهنگ و هویت بومی منطقه را بازتاب می‌دهد؛ با این حال، حفظ این میراث در زندگی امروز به فراهم بودن شرایط تولید و امکان کسب درآمد از هنر وابسته است.

دغدغه مشترک هنرمندان صنایع‌دستی بابلسر، فاصله میان توانایی تولید و امکان فروش پایدار است. در حالی که برخی محصولات دست‌باف قابلیت عرضه به بازارهای خارج از کشور را پیدا کرده‌اند، تأمین مواد اولیه، محدود بودن مشتریان برخی رشته‌ها و نیاز به معرفی گسترده‌تر آثار همچنان از موانع فعالیت تولیدکنندگان به شمار می‌رود.

۲۱ سال بافندگی؛ از پرورش کرم ابریشم تا تولید پارچه

محمد ابراهیمی، هنرمند ۳۴ ساله اهل روستای اجاکسر شهرستان بابلسر، از حدود ۱۳ یا ۱۴ سالگی وارد حوزه صنایع‌دستی شده و اکنون ۲۱ سال سابقه فعالیت در رشته نساجی سنتی دارد. او نزدیک به ۱۲ سال نیز به‌صورت تخصصی در زمینه ابریشم فعالیت کرده و بخشی از فرآیند تولید را از پرورش کرم ابریشم و تهیه پیله تا تبدیل آن به نخ و بافت پارچه دنبال می‌کند.

ابراهیمی در گفت‌وگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: از حدود ۱۳ یا ۱۴ سالگی وارد حوزه صنایع‌دستی و میراث فرهنگی شدم و فعالیت خود را در رشته نساجی سنتی آغاز کردم؛ رشته‌ای که با تولید پارچه‌های دستباف، جاجیم، چادرشب، حوله و دستمال و دیگر دست‌بافته‌های سنتی مازندران ارتباط دارد.

وی افزود: حدود ۲۱ سال است که در زمینه بافندگی فعالیت می‌کنم و نزدیک به ۱۲ سال نیز به‌صورت تخصصی در حوزه ابریشم مشغول هستم؛ از پرورش کرم ابریشم و تولید پیله گرفته تا تبدیل پیله به نخ و بافت پارچه‌های ابریشمی.

این هنرمند بابلسری با اشاره به شیوه تولید نخ ابریشم گفت: تا جایی که اطلاع دارم، در حال حاضر از معدود افرادی هستم که در مازندران نخ ابریشم را به روش کاملاً سنتی و دستی تولید می‌کنم و در زمینه بافت پارچه ابریشم نیز فعالیت دارم. …