«ایران امروز نه در آستانه فروپاشی فوری، بلکه در وضعیت «دوام بحران‌مند» قرار دارد»؛ این توصیفی است که عباس نعیمی جورشری، جامعه‌شناس، از مختصات امروز ایران ارائه می‌دهد؛ وضعیتی که در آن ساختار سیاسی و اجتماعی همچنان پابرجاست، اما تداوم بحران‌های اقتصادی، فرسایش طبقه متوسط، کاهش اعتماد عمومی و ناامنی روانی، …

ترس اینکه هر‌چه می‌خوریم ماه دیگر نتوانیم بخریم، اینکه داروهایمان با این قیمت کلان را در آینده می‌توانیم تهیه کنیم، شهریه مهدکودک یا مدرسه چقدر گران‌تر می‌شود و...‌ بخشی از زندگی افرا در جامعه اکنون است. مطهره خردمندان در اقتصادنیوز گفت‌وگویی با عباس نعیمی‌جورشری، مدیرگروه جامعه‌شناسی حقوق انجمن جامعه‌شناسی …

اقتصادنیوز:عباس نعیمی جورشری، مدیر گروه جامعه شناسی حقوق انجمن جامعه‌شناسی ایران معتقد است:«طبقه متوسط ایران در آستانه فرسایش است؛ سبک زندگی، امید اجتماعی و امنیت روانی‌مان در حال از دست رفتن‌اند.»

اقتصادنیوز: پس از اعتراضات دی ۱۴۰۴، جامعه ایران با حذف افق آینده، پایان تاب‌آوری و رسوب خشونت در زندگی روزمره روبه‌روست؛ وضعیتی که به‌گفته عباس نعیمی جورشری، جامعه شناس، نه پایان سیاست بلکه آغاز سیاستِ زخمی است.

یک بوکسور جوان ۲۴ ساله از استان کهگیلویه و بویراحمد، در مسابقات بوکس بزرگسالان کشور با کسب مدال طلا تاریخ‌سازی کرد و به تیم ملی دعوت شد.

عباس نعیمی‌جورشری، جامعه‌شناس و علیرضا بهتویی، استاد دانشگاه سودرتورن سوئد در گفت‌وگویی به میزبانی انصاف نیوز به بررسی چالش موقعیت علوم اجتماعی در ایران پرداختند.

شفقنا- یک جامعه شناس به خبرآنلاین گفت: «نشاط اجتماعی از جنس احساس امنیت، رضایت، امید و آزادی است، در مطالعاتِ تطبیقی حکومت‌ها، تمام تلاش آنها برای شادی دستوری معمولا دو نتیجه داشته، یکی شادی نمایشی و دیگری اثر معکوس.» متن کامل گفت‌وگوی خبرآنلاین با عباس نعیمی جورشری، مدیر گروه جامعه شناسی حقوق انجمن …

عباس نعیمی جورشری، جامعه شناس، نویسنده کتاب جریان شناسی سیاسی جنبش جنگل و عضو بخش تحلیلی انصاف نیوز در یادداشتی در ارزیابی یک اتهام سیاسی که آیا میرزا کوچک تجزیه طلب بود؟، نوشت:

یادداشتی از عباس نعیمی جورشری، جامعه‌شناس، که در وبسایت رادیوزمانه منتشر شده را در ادامه بخوانید:

تهران- ایرنا- «عباس نعیمی جورشری» معتقد است: مدرک‌گرایی در ایران کیفیت نظام آموزش عالی را در سه سطح نهادی، فرهنگی و اخلاقی کاهش داده و دانشگاه را به بازاری برای رتبه و عنوان تبدیل کرده است؛ در چنین ساختاری، استادان فاضل و دانشجویان جویای حقیقت کمتر مورد توجه قرار می‌گیرند.