محمدرضا باهنر در گفتوگویی تازه، از نیاز جامعه به پذیرش تفاوتها، محدودیت نسخههای دستوری و جای خالی احزاب قدرتمند سخن گفته است؛ اظهاراتی که بحث درباره شیوه سیاستورزی اصولگرایان را دوباره مطرح میکند و به نظر میرسد بعد از چهرههایی چون علیاکبر ناطق نوری و علی لاریجانی حالا محمدرضا باهنر میخواهد معماری جدیدی در گفتمان اصولگرایی را پیشنهاد بدهد.
به گزارش اعتماد، مهمترین بخش گفتوگوی اخیر باهنر جملهای است که در آن تاکید میکند کشور به شیخ و منجی نیاز ندارد اگرچه محتوای صحبت بسیار فراتر از بیان یک تیتر معمول است.
اشاره به «شیخ» و «منجی» را میتوان در امتداد بحثی درباره جایگاه چهرههای بانفوذ و ریشسفیدان سیاسی فهمید؛ کسانی که در دورههایی میتوانستند میان جریانها واسطه شوند، اختلافها را کاهش بدهند یا برای حل منازعات راهی پیدا کنند. اما در جامعهای که نسلهای تازه با خواستهها و شیوههای متفاوتی وارد عرصه عمومی شدهاند، اتکا به اعتبار گذشته افراد به تنهایی نمیتواند پاسخگوی همه مسائل باشد. مساله فقط پیدا کردن فردی نیست که بتواند میانجیگری کند؛ مهمتر از آن، شناخت جامعهای است که انتظاراتش از سیاست و حکومت تغییر کرده است.
این نگاه، به معنای بیاهمیت شدن تجربه سیاسی یا کنار گذاشتن افراد باسابقه نیست. بحث بر سر این است که تجربه و اعتبار شخصی، هر اندازه هم قابل توجه باشد، جای سازوکارهای پایدار ارتباط با جامعه را نمیگیرد. اگر اختلافها قرار است حل و فصل شوند، نمیتوان همیشه منتظر ماند تا چهرهای بانفوذ وارد میدان شود و گرهی را باز کند. نهادهای سیاسی، احزاب و رسانهها نیز باید بتوانند چنین نقشی ایفا کنند. …

بازار

































































































































































