نکته مهم این است که همه بچهها آسیب نمیبینند؛ بخشی از آنها تاب میآورند و حتی در خانوادههای پرتعارض، بعد از جدایی حالشان بهتر از قبل میشود. بر اساس گزارش مرکز پژوهشهای مجلس، در چند دهه اخیر طلاق در بسیاری از کشورها روندی صعودی داشته و شمار فرزندان طلاق هم بالا رفته است. ایران اما یک مشکل جدی دارد: مراکزی مثل مرکز آمار و سازمان ثبت احوال، آمار رسمی درباره تعداد فرزندان طلاق و الگوی سرپرستی آنها را منتشر نمیکنند. همین بیآماری کار سیاستگذاری را سخت میکند.
اما خود طلاق در ایران چه وضعیتی دارد؟ تعداد طلاقها در بازه ۱۳۹۲ تا ۱۴۰۴ تقریباً ثابت مانده و حتی نرخ طلاق متأهلان در ۱۴۰۳ نسبت به ۱۳۹۲ کمی کمتر شده است. اگر اما بازه بلندتری را نگاه کنیم، روند صعودی است؛ مثلاً در سال ۱۳۸۵ حدود ۹۴ هزار طلاق ثبت شده بود.
نکته جالبتر، افزایش میانگین سن ازدواج و طلاق است. میانگین سن طلاق بیشتر از سن ازدواج بالا رفته و همین نشان میدهد زندگی زوجهای ایرانی بادوامتر شده است. در سال ۱۳۹۶، چهل درصد طلاقها در پنج سال اول زندگی رخ میداد؛ این نسبت در ۱۳۹۸ به ۳۶.۷ درصد و در ۱۴۰۴ به ۲۹.۵ درصد رسیده است. میانگین سن طلاق زنان ۳۲.۷ سال و مردان ۳۷.۵ سال است، در حالی که میانگین سن والدین در هنگام تولد فرزند برای زنان ۲۹.۴ و برای مردان ۳۴.۲ سال است. یعنی زوجها معمولاً وقتی جدا میشوند که بچه دارند. البته این یک فرضیه قوی است، نه یک نتیجه قطعی. طلاق، فرزند را قبل از دادگاه میگیرد …

بازار





















































































