نقشه راه مقابله با فقر و نابرابری و ایجاد توسعه/ واردات قانون اساسی و الگوهای الغایی غربی شکست می‌خورند/ مهار خشونت با «اقدام جمعی» و «ساماندهی سیاسی»

«چرا جوامعی با دسترسی گسترده به رفاه، آموزش باکیفیت و رویه‌های حقوقی پیش‌بینی‌پذیر شکوفا می‌شوند، در حالی که برخی دیگر در میان ثروت‌های انحصاری و اقیانوسی از فقر، فساد و جنگ‌های داخلی دست‌وپا می‌زنند؟ این پرسش بنیادین، نقطه عزیمت چارچوبی نوین و چندبعدی برای «نظریه توسعه» بنا می‌نهد. نویسنده با مقایسه مسیر تاریخی کشورهایی نظیر کره‌جنوبی، مکزیک، هند، چین و رواندا، استدلال می‌کند که توسعه نه صرفاً نتیجه انباشت سرمایه و فناوری است و نه حاصل واردات سطحی نهادهای غربی؛ بلکه اقتصاد سیاسی توسعه بسیار پیچیده‌تر بوده و در گروی نحوه توزیع و اعمال قدرت است.

در قلب این چارچوب مفهومی، مفهوم «مسائل اقدام جمعی» (CAPs) قرار دارد. ( عبارت CAP مخفف Collective-Action Problem است که در زبان فارسی به «مسئلهٔ اقدام جمعی» یا «مشکل کنش جمعی» ترجمه می‌شود.)  که نویسنده آن را به دو دسته تقسیم می‌کند: CAPهای مرتبه اول که به مشکلات توزیعی و معضل «سواری مجانی» (افراد تمایل دارند از کالاهای عمومی مثل جاده، امنیت یا نظافت  استفاده کنند بدون آنکه هزینه‌ای برای آن بپردازند یا ریسکش را بپذیرند.) مربوط می‌شوند، و CAPهای مرتبه دوم که به سازوکارهای هماهنگی و اجرایی برای معتبر و معنادار ساختن توافقات شکل می‌گیرند. از سوی دیگر، نویسنده با طرح مفهوم «ساماندهی‌های سیاسی» نشان می‌دهد که چگونه توافقات میان گروه‌های قدرتمند برای حل‌وفصل منازعات از طریق سیاست به‌جای خشونت، زیربنای نظم اجتماعی و تکامل نهادی را شکل می‌دهد. …