با چه هدفی این کتاب را برای ترجمه انتخاب کردید؟ بین کتابهای فراوان فرزندپروری، چه چیزی توجهتان را جلب کرد؟
من یک مادر هستم و زمانی که این کتاب برای ترجمه به من پیشنهاد شد، دقیقاً در وسط همین چالش بودم که وقتی پسرم شروع به بروز هیجانهای شدیدی میکند، من با چه روشی شرایط را مدیریت کنم. و چیزی که در این کتاب برای من جذاب بود، این بود که در برخورد با رفتارهای پرتنش کودک به دنبال این نیست که «چطور این رفتار را متوقف کنیم؟»، بلکه یک قدم به عقب میرود و میپرسد: «پشت این رفتار چه اتفاقی در حال رخ دادن است؟».
در بسیاری از روشهای فرزندپروری، وقتی کودک بدخلقی میکند، جیغ میزند یا همکاری نمیکند، تمرکز خیلی سریع روی رفتار قرار میگیرد و اینکه ما چطوری آن رفتار «بد» را حذف کنیم و به رفتاری «خوب» تغییر دهیم. اما تمرکز این کتاب بر روی رشد هوش هیجانی کودک است که به تعبیری نوعی سرمایهگذاری برای آینده کودک است و قرار است ثمره آن را تا سالیان سال برداشت کند.
ایده اصلی و متفاوت کتاب، مفهوم Collaborative Emotion Processing (CEP) یا «پردازش مشارکتی عواطف» است؛ به این معنا که بزرگسال ابتدا با تنظیم هیجانی خودش، به کودک کمک میکند این مهارت را بهتدریج یاد بگیرد.
کتاب چه نگاهی به رفتارهای دشوار کودک مثل بدخلقی، لجبازی و فریاد دارد؟ چرا این رفتارها را باید «پیام» دید، نه صرف «بدرفتاری»؟ …

بازار





























































