مهدی ماحوزی، نویسنده و پژوهشگر برجستۀ ادبیات فارسی، صبح سه‌شنبه ۵ آبان به دلیل کهولت سن در منزل شخصی خود در تهران درگذشت؛ مراسم تشییع پیکرش جمعه در امامزاده عبدالله شهرری برگزار می‌شود و مراسم ختم‌اش هم شنبه از ساعت ۱۵ تا ۱۶:۳۰ در مسجد «الغدیر» خیابان میرداماد برپا خواهد شد. زنده‌یاد ماحوزی که خواهرزادۀ علی دشتی (نویسنده، دیپلمات و عضو مجلس شورای ملی) بود، در طول چند دهه فعالیت دانشگاهی و پژوهشی، در حوزه‌هایی چون شرح متون کهن، آموزش زبان و ادبیات فارسی و معرفی آثار ادبی فعالیت کرد. او همچنین در انتشار و معرفی آثار علی دشتی، نقش داشت؛ نقشی که از منظر تاریخ‌نگاری ادبی و حفظ دستاوردهای فکری یک نسل از نویسندگان معاصر اهمیت دارد. مهدی ماحوزی، ۱۲ آذر در شهر اَهرَم تنگستان به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در تنگستان و دورۀ اول متوسطه را در دشتستان (۱۳۲۱ تا ۱۳۳۳) به پایان برد. مقدمات علوم حوزوی، قرآن و نهج البلاغه را هم در مکتب پدرش فرا گرفت و در سال ۱۳۳۳ برای ادامۀ تحصیل به تهران رفت و دورۀ دوم متوسطه را در دبیرستان‌های علمیّه و مروی گذراند. سال ۱۳۳۷ در دانشگاه تهران پذیرفته شد و سال ۱۳۴۱ همزمان در دو رشتۀ علوم تربیتی و الهیات (رشتۀ وعظ و خطابه) به دریافت لیسانس نایل آمد و به دلیل علاقۀ بسیار به ادب فارسی و عرفان لیسانس و فوق‌لیسانس خود را در فاصلۀ سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۸ از دانشگاه تربیت معلّم (خوارزمی فعلی) دریافت کرد و سرانجام سال ۱۳۷۳ در همین رشته از دانشگاه تهران به دریافت دانش‌نامۀ دکتری نایل آمد. ماحوزی از سال ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۸ عضو هیأت علمی دانشکدۀ نفت آبادان و از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۷۸ عضو هیأت علمی دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران بود. همچنین از سال ۱۳۷۱ تا ۱۳۹۵ مدیریت دانشکدۀ زبان و ادبیات فارسی واحد رودهن دانشگاه آزاد را برعهده داشت.
پاسداری از میراث ادبی ایران …
دانلود از کافه بازار
