جعفرآباد اگرچه در همسایگی قم و در مسیر ارتباطی محور ساوه و سلفچگان واقع شده، اما توسعه زیرساختها، تأمین منابع پایدار آب، ارتقای راههای ارتباطی و گسترش خدمات عمومی همچنان از مسائل مهم پیش روی این شهرستان به شمار میرود.
جعفرآباد در سال ۱۴۰۰ به شهرستانی مستقل تبدیل شد، محدودهای متشکل از دو بخش مرکزی و قاهان که هر کدام ویژگیهای جغرافیایی و ظرفیتهای متفاوتی دارند و شهر جعفریه، مرکز این شهرستان در فاصله حدود ۳۵ کیلومتری شمالغرب قم قرار گرفته و پیش از ثبت بهعنوان شهر در سال ۱۳۷۵، گازران نامیده میشد.
بخش مرکزی با دهستانهای جعفرآباد و باقرآباد و شهر جعفریه، کانون اصلی فعالیتهای اقتصادی و اجتماعی شهرستان است و بخش قاهان نیز با برخورداری از روستاهایی همچون کاسوا، نویس و انجیله، سیمایی کوهستانی و طبیعتی متفاوت دارد.
در کنار دشتهای کشاورزی، قاهان و روستاهای پیرامونی آن از ظرفیتهای طبیعی و گردشگری برخوردارند، دره قاهان در مسیر جاده ساوه به سلفچگان و در محدوده مرزی استانهای قم و مرکزی قرار دارد و چشمهها و قناتهای روستای کهندان نیز از ویژگیهای طبیعی این منطقه محسوب میشوند، با این حال، بهرهگیری از این ظرفیتها و تبدیل جاذبههای طبیعی به فرصتهای پایدار اقتصادی، به توسعه زیرساختها و ورود سرمایهگذاران نیاز دارد.
جعفریه و اراضی پیرامونی آن، سیمای اقتصادی شهرستان را شکل دادهاند، منطقهای با حدود ۳۰ هزار هکتار زمین کشاورزی و نزدیک به ۴۰۰ هزار رأس دام که در تولید محصولات زراعی و فعالیتهای دامپروری جایگاه قابل توجهی دارد.
گندم، جو، طالبی، انگور، انار، پنبه، کلزا و یونجه از محصولات مهم این منطقه هستند و فعالیت صنایع غذایی نیز بخشی از ظرفیت اقتصادی آن را تشکیل میدهد و وجود حدود ۳۵ کارخانه صنعتی در ناحیه صنعتی طغرود، در کنار ظرفیتهای کشاورزی، زمینه اشتغال را فراهم کرده، هرچند ایجاد فرصتهای شغلی متناسب با نیاز جوانان بومی همچنان از مطالبات منطقه است. …

بازار





























































