مجمع در سال ۲۰۰۱ در تهران شکل گرفت اما سال‌ها بدون اساسنامه و فهرست مشخصی از اعضا فعالیت می‌کرد. این وضعیت با نشست وزارتی مسکو تغییر کرد. اساسنامه تصویب شد، توافقنامه تأسیس از ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۹ لازم‌الاجرا و دوحه مقر دبیرخانه شد. از ۲۰۱۱ نیز سران اعضا هر چند سال یک‌بار گرد هم می‌آیند و اجلاس مسکو هشتمین آنهاست.
اعضای مجمع عبارتند از: الجزایر، بولیوی، مصر، گینه استوایی، ایران، لیبی، نیجریه، قطر، روسیه، ترینیداد و توباگو، امارات و ونزوئلا. قزاقستان، عراق، عمان، آذربایجان و نروژ هم با عنوان ناظر حضور دارند. روسیه، ایران و قطر، سه عضو اصلی، روی هم حدود ۵۷ درصد ذخایر گاز جهان را در اختیار دارند. هدف‌های اعلام‌شده مجمع شامل هماهنگی سیاست‌های اعضا، دفاع از قراردادهای بلندمدت و قیمت‌گذاری منصفانه، سرمایه‌گذاری در توسعه گاز، تبادل فناوری و آمار و حفظ جایگاه گاز در گذار انرژی است. با این حال مجمع سقف تولیدی برای اعضا تعیین نمی‌کند و به همین دلیل «اوپک گازی» نیست. ماهیت بازار هم این اجازه را نمی‌دهد. گاز برخلاف نفت به خط لوله و پایانه وابسته است و بیشتر در قالب قراردادهای دوجانبه بلندمدت معامله می‌شود.
دستاوردهای محدود ظرفیت‌های بالقوه …
دانلود از کافه بازار
