روایت میدل ایست آی از نزدیک شدن خاورمیانه به جنگ جدید؛ مصر هم وارد می‌شود؟

کانال سوئز، خط لوله سومد، پایانه‌های انرژی و تأسیسات ذخیره سوخت، از جمله دارایی‌هایی هستند که مصر در صورت ورود به نبرد مستقیم با انصارالله یمن باید آن‌ها را در معرض خطر احتمالی بداند.

پیامدهای این تصمیم می‌تواند بسیار فراتر از نیروهایی باشد که قاهره به میدان اعزام می‌کند و زیرساخت‌هایی را تهدید کند که مصر از طریق آن‌ها ارز خارجی به دست می‌آورد و نیازهای اقتصادی خود را تأمین می‌کند.

انصارالله برای تضعیف درآمدهای کانال سوئز لزوماً نیازی به حمله مستقیم به خود کانال ندارد. تهدیدهای واقع در مناطق جنوبی‌تر می‌توانند کشتی‌رانی را بازدارند، هزینه‌ها را افزایش دهند و کشتی‌ها را به مسیرهای طولانی‌تر سوق دهند. در چنین شرایطی، ممکن است عبورومرور از نظر فنی همچنان امکان‌پذیر باشد، اما بخش عمده ترافیکی که ارزش اقتصادی این آبراه را تأمین می‌کند، به مسیرهای دیگری منتقل شود.

با این حال، قاهره باید سناریویی جدی‌تر را نیز در نظر بگیرد: حملات مستقیم به کشتی‌ها یا زیرساخت‌های مرتبط با کانال سوئز که ممکن است به توقف کامل تردد دریایی منجر شود.

این یک خطر قابل ارزیابی است، نه طرحی اثبات‌شده از سوی انصارالله یا پیش‌بینی قطعی درباره موفقیت چنین عملیاتی. مسدود شدن این مسیر می‌تواند به سود انصارالله و ایران باشد، زیرا حرکت شناورهای نظامی آمریکا و اسرائیل از مدیترانه به دریای سرخ را مختل می‌کند.

حمله پهپادی ماه ژوئیه که به دو نفتکش در دمیاط آسیب رساند، هشداری درباره اختلالاتی است که مصر ممکن است با آن‌ها مواجه شود. مسئولیت این حمله همچنان مشخص نیست و نمی‌توان آن را پیامی از سوی انصارالله دانست. با این حال، این حادثه نشان می‌دهد که حملات در آب‌های مصر چگونه می‌توانند کشتیرانی، صادرات انرژی و اعتماد به زیرساخت‌های دریایی را تهدید کنند.

ورود مستقیم مصر به جنگ می‌تواند دامنه این آسیب‌پذیری را به خط لوله سومد و زیرساخت‌های مرتبط با انرژی، از جمله پایانه‌ها و تأسیسات ذخیره سوخت، گسترش دهد. …