صدای غایب در همسرکشی و خشونت خانوادگی

آرمان امروز- دکتر حمید مستخدمین حسینی- پژوهشگر جامعه شناسی درمانی: امروز کافی است اخبار را مرور کنیم یا چند دقیقه در شبکه‌های اجتماعی مجازی بچرخیم؛ بی شک اخباری از خشونت های خانوادگی می بینیم.طیفی از خشونت‌ها: از توهین و تحقیر و ضرب‌وجرح در چهار دیواری خانه تا کودک‌آزاری، خواهر کشی ،همسرکشی و قتل‌هایی که گاه زیر برچسب «اختلاف خانوادگی»، «حادثه» یا «مسئله‌ی ناموسی» پنهان می‌شوند. بیایید باور کنیم که دیگر این طیف از خشونت ها دیگر یک «استثنا» یا «مسئله‌ی خصوصی» نیست و متاسفانه به بخشی از تجربه‌ی روزمره‌ی جامعه‌ی ما در حال بدل شدن است. هرچندباید صریح اذعان نمود آمار رسمی، یکپارچه و سراسری که همه موارد خشونت خانوادگی را پوشش دهد در دسترس نیست. نهادهای رسمی آمار منسجمی منتشر نمی‌کنند و بسیاری از موارد نیز به دلیل تابوهای فرهنگی، ترس از آبرو و برچسب‌هایی مانند «حادثه»، هرگز ثبت نمی‌شوند.در این جستار پرسش من به عنوان یک پژوهشگر جامعه‌شناس درمانی این است:آیا این زخم‌ها عمیق‌تر شده‌اند و چرا صدای تبیین و مداخله از سوی متخصصین این حوزه نظیر جامعه شناسان و آسیب شناسان و.. آنگونه که باید و شاید کمتر شنیده می‌شود؟

خشونت خانوادگی چیست و چه شکل‌هایی دارد؟

پیش از هر تحلیل، باید روشن کنیم از چه سخن می‌گوییم. سازمان جهانی بهداشت خشونت خانوادگی را در چارچوب روابط صمیمی و خانوادگی تعریف می‌کند: هرگونه رفتار خشونت‌آمیز جسمی، جنسی یا روانی که در رابطه‌ای مبتنی بر نزدیکی، صمیمیت یا پیوند خانوادگی اعمال شود و به سلامت، کرامت یا آزادی فرد آسیب بزندمرتبط با خشونت خانوادگی می باشد. در این تعریف، «خانوادگی» بودن به معنای مکان نیست به معنای نوع رابطه است.

این پدیده در چند شکل اصلی بازتولید می‌شود: …