معماری بروتالیسم در مکزیک فراتر از یک سبک ساختمانی، نمادی از پایداری و نوسازی ملی است. این سبک با بهره‌گیری از بتن اکسپوز و الهام از سازه‌های باستانی، توانست فضاهای عمومی مدرنی خلق کند که با اقلیم گرم و فرهنگ بصری این کشور همخوانی کامل دارند.

ساختمان وازارلی اثر فلیکس آسوِس اورتگا، یکی از برجسته‌ترین نمونه‌های معماری بروتالیسم در مکزیک است. این بنا با هندسه پیچیده و استفاده جسورانه از بتن اکسپوز، نمادی از تحول معماری مدرن در دهه ۷۰ میلادی است که همچنان به عنوان یک الگوی طراحی شناخته می‌شود.